استاد حسین تابش

یادی از استاد حسین تابش
عباس – دهکردی

در ساعت نه و نیم بعد از ظهر روز چهارشنبه ۲۴ خرداد ماه ۹۶ ( ۱۹ رمضان ۱۴۳۸) در مسجد دربکوشک اصفهان مراسم ترحیم استاد تابش شرکت کردم.
در صف بازماندگان آن مرحوم که از مردم استقبال می کردند، چهره جناب آقای دکتر محمد علی نجفی را دیدم. پس از سلام و اظهار همدردی در شبستان مسجد نشستم. قاری و مداح به نوبت ضمن معرفی یکدیگر و مداح با صدای گوشخراش خود و با اشعار و مطالب نه چندان مطلوب نوحه سرائی می کرد.
از طبقات گوناگون به ویژه تحصیلکرده واد می شدند. در شسبستان مسجد به اطراف می گشتم بلکه از دانشوران کسی را پیدا کنم تا درباره شخصیت مرحوم تابش صحبت کند. ناگهان جناب آقای محمود کفائی دبیر بازنشسته شیمی وارد شد و اتفاقاً در کنار من نشست.
فرصت را مغتم شمرده گفتم حیف این جلسه در اختیار مداحان قرار گیرد. شایسته است درباره این فرهنگی برجسته صحبت کنید. یکمرتبه بلند شد و خود را به فرزند آن مرحوم رسانید و چیزی گفت که بلافاصله مداح برای سخنرانی از من دعوت کرد.
من کلام خود را با نام خدا آغاز کردم و گفتم:
من از طرف مرکز تحقیقات معلمان اصفهان و از طرف کانون بازنشستگان آموزش و پرورش و از طرف انجمن دانش آموختگان دبیرستان سعدی، در این محفل نورانی، در این خانه خدا و در این ماه مبارک و عزیز که به مناسبت درگذشت یکی از خدمتگزاران صدیق و فرهنگیان برجسته استان اصفهان، برپا شده، حضور یافتم تا خدمت بازماندگان به ویژه جناب آقای دکتر محمد علی نجفی، سفر ملکوتی مرحوم تابش را تسلیت عرض نمایم.
می دانید انبیاء عظام بخصوص خاتم رسولان علیه صلوات الله برای دوکار بسیار مهم مبعوث شده اند. این دو کار مهم یکی تهذیب اخلاق است و دیگری آموزش کتاب و حکمت.

هوالذی بعث فی الامییین رسولاً منهم یتلو علیهم آیاته لیزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه و ان کانوا من قبل لفی ضلال مبین.( سوره جمعه آیه ۲)
او خدائی است که رسولی را از بین مردم اُمی برگزید تا برای آنان آیات الهی را تلاوت کند و آنان را از آلودگی های اخلاقی برهاند و به آنان کتاب و حکمت بیاموزد.
آن رسول عالیقدر فرمود: انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق – من برای تکمیل اخلاق برگزیده شدم. و اخلاق و رفتار نیکوی وجود نازنین پیامبر اسلام مؤثرترین عامل در پیشرفت سریع اسلام بود. اسوه و نمونه یی بود که در تمام عُمر و در لحظه به لحظه زندگی خود درس های آموزنده یی برای بشریت داشت.
در زمینه آموزش علم و حکمت فرمود: لا عباده کالتفکر، هیچ عبادتی مانند اندیشیدن نیست و نیز فرمود: تفکر ساعه افضل من عباده سبعین سنه یک ساعت اندیشیدن از هفتاد سال عبادت برتر است.
پیامبر اسلام بود که در تاریک ترین نقاط جهان یا به تعبیر حضرت علی علیه السلام “شرِّبلاد” شیطانی ترین سرزمین ها پرچم اخلاق، آزادی، آگاهی و علم و دانش را برافراشت. و جهان را به سوی فضیلت های اخلاقی و نور علم وانش دعوت نمود.
مرحوم حسین تابش، در سمت معاون دبیرستان سعدی (جنب میدان نقش جهان) عُمر پُر خیر و برکت خود را صرف تعلیم و تربیت دانش آموزان کرد. به آنان درس اخلاق، انسانیت و چگونه زیستن را آموزش می داد.
رفتار او نمونه بود. دانش آموزان با الگو قرار دادن رفتار مرحوم تابش در اصلاح رفتار خود تلاش می کردند.
همواره متین و با وقار و به آرامی صحبت می کرد و چون گفتار او با دلیل و برهان همراه می شد، برجان و روح دانش آموزان فوق العاده اثر گذار بود.
وقت شناسی و نظم و انضباط از ویژه گی های دیگر آن مرد بزرگ بود که موجب شده بود دانش آموزان نظم و ترتیب را به خوبی رعایت کنند.
آنان را تشویق می نمود که در حداقل زمان سطح علمی خود را ارتقاء بخشند. از محیط تربیتی و آموزشی دبیرستان سعدی که از برترین مدارس آن روزگار بود و دبیران برجسته در آن تدریس می کردند، نهایت بهره گیری را بنمایند. درود و رحمت واسعه الهی نثار روان پاک وی باد.
مرحوم تابش در نامه یی که برای درج در کتاب یادنامه دبیرستان سعدی ارسال کردند، نوشته بودند:
پس از دریافت دیپلم دوره متوسطه از دبیرستان ادب تحصلات خود را در دانشسرای عالی تهران ادامه دادم. و از محضر مبارک استادان عالیقدر، آقایان:عبدالعظیم قریب، بدیع الزمان فروزانفر، جلال الدین همائی، سید محمد عصار، پور داوود، محمد باقر هوشیار و دگر فریختگان برخوردار شدم.
در سال ۱۳۳۵ با دریافت لیسانس در رشته زبان و ادبیات فارسی، به استخدام آموزش و پرورش در آمدم. در سال دوم خدمت ابتداء در دبیرستان های بهشت آئین و سپس برای مدت طولانی در دبیرستان سعدی انجام وظیفه کردم. فضای دبیرستان سعدی، یک محیط آموزشی نمونه بود.اشعار پُر معنا که روی کتیبه ها و ستون ها و سَر درِ کلاس ها و نیز اطراف سالن زیبای این دبیرستان نقش بسته بود، هر بیننده یی را مجذوب می ساخت. محیط بهترین فضا برای درس و بحث و تربیت و اخلاق بود.
دست اندرکاران این دبیرستان با همان همتی که در جلب دانش آموزان ممتاز تلاش می کردند در مورد دعوت از برجسته ترین دبیران نیز اهتمام داشتند.
در میان دانش آموزان خوب و اهل درس و ادب گهگاه افراد ماجراجو و شیطان هم پیدا می شوند. اما محیط را مناسب برای اعمال شیطنت های خود نمی دیدند و لذا با دانش آموزان خوب همرنگ می شدند و به آن ها تأسی می نمودند.
اما هزاران افسوس که دانش آموزان این دبیرستان با آن سابقه درخشان به دبیرستان ادب ملحق شدند و این محیط آموزشی بی بدیل به نیروی انتظامی واگذار گردید.

تمام حقوق این سایت برای © 2017 آئین فرزانگی. محفوظ است.
پشتيباني توسط سايت آئین فرزانگی