برانگیختن مهر و محبت همسران

بیست توصیه در برانگیختن مهر و محبت همسران به یکدیگر
دایوش سلطانی فتوت – کارشناس ارشد مشاوره

آغاز زندگی زناشویی، علیرغم وجود جاذبه های عاطفی و جنسی اش، با آغاز تدریجی اختلافات در زمینه های مختلفی همراه است. زمینه هایی همچون طرز تلقی و اندیشه ها، اختلاف سلیقه ها و انتظارات، فرهنگ های رفتاری و …هر چند که شناخت های سطحی و شتابزده قبل از ازدواج، دامنه موارد اختلافی را به طور چشمگیری افزایش می دهد، ولی به طور کلی وجود این اختلافات با توجه به اصل تفاوت های فردی و همچنین باتوجه به یکسان نبودن محیط تربیتی زوج ها قبل از ازدواج، امری طبیعی و اجتناب ناپذیر محسوب می شود.
میزان اختلافات و شیوه های برخورد با آن ها به عواملی بستگی دارد که مهم ترین آنها عبارتند از:
میزان گرایش های عاطفی، شخصیت، انتظارات و نوع تفکر و نوع تقلی همسران از زندگی مشترک. مدت زمان حل اختلافات نیز در نزد برخی همسران کوتاه و در نزد برخی دیگرتا چند سال و در نزد عده ای هنگام ترک دنیا ادامه دارد. متأسفانه در مواردی نیز پدیده طلاق و یا تحمیل اجباری، زندگی زناشویی از روی مصلحت اندیشی نیز از جمله نتایج شوم عدم تفاهم زوج ها در حل اختلاف های بین فردی است.
ناکامی همسران در حل مشکلات زناشویی، معلول عوامل بی شماری است ولی تجارب کارشناسان، در مشاوره با زوج ها نشان می دهد:
ناکامی ها در موارد بسیاری از ناپختگی ها و یا ضعف مهارت زوج ها در حفظ و پرورش عشق و علاقه به یکدیگر اوایل آشنایی ناشی می شود. بسیاری از زوج ها صرفاً از روی عشق به یکدیگر ازدواج نموده نه از روی شناخت عمیق و درک نیازهای روانی و عاطفی یکدیگر ولی پس از آن عمدتاً به طور غریزی و بر اساس یادگیری ها و همانند سازی های مشکلات گذشته به ایفای نقش همسری در زندگی مشترک می پردازند. از این رو، شناخت نیازهای عاطفی – روانی و حساس بودن نسبت به تأمین آن ها از جانب زوج ها، نه تنها موجب تشدید محبت و عشق پس از ازدواج می شود بلکه این امر قدرت تخریبی موارد اختلاف زا را به طور شگفت انگیز کاهش می دهد. در عملکرد زناشویی چنین زوج هایی، تشریک مساعی و ایثار و از خودگذشتگی در بحران های زندگی، به راحتی قابل مشاهده و پیش بینی است.
توجه و عمل به سفارش های زیر می تواند نیروهای متراکم درونی همسران را در رسیدن به اهداف فوق آزاد نموده و مهارت «عشق پروری» را در آنان تقویت نماید.
وجود چنین مهارتی در همسران، کاهش قابل توجه حجم نابسامانی های خانوادگی و اجتماعی را به دنبال خواهد داشت. زیرا عشق و محبت همسران نسبت به یکدیگر، متغیری اساسی در تأمین بهداشت روانی خانواده و جامعه است.
۱ – گاهی برای خشنود سازی همسرتان کاری را انجام دهید که او متحیر و شگفت زده نماید. کاری که موجب شود وی، از فرط خوشحالی و هیجان به طور عمیق و واقعی سپاسگزار شما باشد.
مطمئن باشید که در چرخه روابط انسانی، این گونه اقدمات روحیه بخش، بدون پاسخ نمی ماند و نه تنها قوای همسرتان را در جهت یافتن اقدامات جبرانی متمرکز می کند، بلکه آستانه انعطاف پذیری وی در سازگاری با مشکلات زندگی زناشویی را به طور قابل ملاحظه ای افزایش می دهد.
۲ – تا آنجا که در توان دارید به خویشاوندان همسر خود، مخصوصاً پدر و مادر ایشان را احترام بذل محبت کنید. خویشاوندی یکدیگر (به خصوص والدین) و از هر گونه بی مهری و بی توجهی در این زمینه پرهیز نمائید. زیرا ارزیابی ها و نگرش های مثبت خویشاوندان از شخصیت زوج ها ، نقش عمده ای در تقویت رابطه عاطفی بین همسران دارند.
۳ – بهتر است در طول سال چند روزی را به بهانه مسافرت و یا هر انگیزه مقبول دیگری به دور از یکدیگر بوده و دلتنگی های شیرین روزهای اول آشنایی را مجدداً تجربه نمائید. زیرا فراق و دوری موقت زوج ها ، موجب تشدید و یا بیداری عواطف خفته آن ها نسبت به یکدیگر می شود و بر عکس حضور دائمی آن ها در کنار یکدیگر موجب می شود نفس واقعی و نعمت حضور و وجود یکدیگر را آن گونه که شایسته است ، قدر ندانسته ی گاهی از کنار فداکاری های یکدیگر نیز به راحتی بگذرند.
۴ – همسر، یعنی شریک زندگی خود را از ابزار علاقه و محبت های کلامی و غیر کلامی خود، محروم نسازید. زیرا هر انسانی دو نیاز اساسی دارد که عبارتند از:
نیاز به ستودن (محبت کردن) و نیاز به ستوده شدن (محبت دیدن). توجه زوج ها به تأمین این دو نیاز اساسی، طراوت زندگی زناشویی را چند برابر کرده و غفلت از این امر نیز، منجر به تجربه افسردگی در سطوح مختلف می شود. شدت این دو نیاز خصوصاً در خانم ها بیشتر از آقایان است. آن ها شیفته توجه و ابراز محبت از جانب همسران خود، هستند. خانم ها در لحظات بیماری، دوران بارداری و زایمان و یا هنگام کسب موفقیت های شغلی و تحصیلی و درمان از دست دادن عزیزان و محرومیت ها و یا در میهمانی ها و … نیاز بیشتری به توجه و محبت دارند.
۵ – سعی کنید همیشه تصویر آراسته ای و منظمی از خود در ذهن همسرتان ایجاد نماید. زیرا این امر موجب می شود تا احساسات مطبوعی را نیز در حضور و یا غیاب یکدیگر تجربه نمائید. عدم آراستگی ظاهری و نامرتب بودن تدریجی احساسات را نیز به دنبال خواهد داشت. هر چند که خانم ها به لحاظ تأکیدات فرهنگی در مقایسه با آقایان عملکرد بالائی در این زمینه از خود نشان می دهند ولی روی هم رفته قصور هر یک از زوج ها (به خصوص آقایان) در عمل به این امر پسندیده به یک اندازه قابل نکوهش است.
۶ – هیچ گاه روز پیوندتان را فراموش نکرده و در بزرگداشت هر چه باشکوه تر آن از حداکثر نبوغ و خلاقیت خویش بهره برداری نمائید. در این روز حتی الامکان در فضای مطبوعی غیر از منزل خلوتی صمیمی با یکدیگر داشته و به مرور خاطرات شیرین (فقط خاطرات شیرین) روزهای گذشته بپردازید.
۷ – پس از زایمان همسرتان، سعی کنید اولین کسی باشید که از روی ملاقات و قدردانی می کند. در این لحظه احساسات و خوشحالی خودتان را بدون سانسور و از صمیم قلب به همسرتان بیان کنید. در انتخاب نام فرزند نیز (نام نیکو) حتی الامکان و به طور محترمانه، نام مورد توافقتان را بر نظرات پیشنهادی دیگران ترجیح دهید.
۸ – سعی کنید در ارائه توجهات عاطفی خود نسبت به همسرتان متنوع تر عمل نمائید. به طور مثال خوب است که آقایان هر از چند گاهی باشاخه گل مورد علاقه همسرشان به منزل مراجعت نمایند. زیرا به طور کلی خانم ها بیشتر از آقایان به گل و طبیعت علاقه مند هستند. مطمئن باشید که این گل ها تا آخرین لحظه حیات شان مورد توجه و مراقبت عاشقانه همسرتان قرار خواهد گرفت. بسیار مشاهده شده است که عده زیادی از این خانم های مهربان ، حتی همین هدیه خشک شده همسرشان را حفظ نموده و زینت بخش درب و دیوارخانه می کنند.
۹ – روز تولد و یا ایام مربوط به بزرگداشت همسرتان (روز پدر – روز زن – روز معلم – روز پرستار – روز کارگر و …) را به خاطر داشته باشید و در بزرگداشت این گونه ایام، گشاده دستی معقول و ظرافت طبع ویژه ای را اعمال نمائید. به خاطر داشته باشید که همسر شما (به خصوص خانم ها) به توجه شما نیازمند است نه به کیفیت هدایای شما. در صورتی که صاحب فرزند هستید، آن ها را نیز در برنامه ریزی های مربوطه به این ایام شرکت دهید. رعایت اصل غافلگیری، جذابیت این گونه بزرگداشت ها را چند برابر می کند.
۱۰ – مسافرت های سالانه و دیدار از طبیعت و محیط های تفریحی و هنری و زیارتی و … را در برنامه ریزی های خانوادگی تان قرار داده و حتماً برای تعطیلات آخر هفته نیز برنامه ریزی کنید. زیرا در غیر این صورت ممکن است افسردگی و بدخلقی های غروب جمعه را تجربه نمائید.
۱۱ – در تعیین زمان پذیرائی از میهمانان مورد توجه خود، به نظرات و همچنین به میزان آمادگی های جسمی – روانی و مالی یکدیگر توجه داشته و در برگزاری چنین مجالسی مشارکت علمی با هم داشته باشید.
۱۲ – اصل «حل مشکلات در زمان و مکان مناسب» را در خانواده نهادینه کنید و اجازه ندهید که هیجانات آنی و لحظه ای شما تعیین کننده زمان و مکان حل اختلافات باشد. بهره برداری صحیح زوج ها از مرور زمان حائز نتایج مطلوبی است که برخی از آن ها عبارتند از:
الف – حل خودبه خودی بسیاری از مشکلات مطرح شده و نشده.
ب – تعدیل هیجانات مخربی همچون پرخاشگری و افسردگی.
ج – ایجاد زمینه مساعد جهت بروز قوای عقلانی ویژه سازگاری و حل مشکلات.
د – مصون ماندن فرزندان و خانواده زوجین از فشارهای روانی ناشی از اختلافات بین همسران.
۱۳ – با عذر خواهی سریع و مسئولانه و همچنین با عذر پذیری بزرگوارانه، از پیچیده شدن اختلافات در زندگی زناشوئی پیشگیری نمائید.
۱۴ – در مواقع کدورت حتی الامکان سعی نمائید که مسائل را از دریچه ی نگاه همسرتان مورد نقد و بررسی قرار دهید (خودتان را به جای او بگذارید). این کار موجب درک واقع بینانه طرف مقابل شده و زمان رسیدن به تفاهم را کوتاهتر می نماید.
۱۵ – از سرکوب کردن ویا سازشگری های محض و بی برنامه با عادات و صفات نامطلوب شخصیتی یکدیگر ، اجتناب نموده و جهت تغییر و اصلاح رفتار یکدیگر، همکاری صمیمانه و احساس مسئولیت مشترک داشته باشید. برخی از این صفات و عادات نامطلوب عبارتند از:
زود رنجی و پرخاشگری های آنی – دهن بینی – سوء ظن – اعتیاد – ناتوانی های جنسی – وسواس – ناسازگاری و … بدیهی است که دریافت خدمات مشاوره ای مفید، امکان دستیابی به هدف فوق را به طور قابل ملاحظه ای تسهیل می نماید.
۱۶ – بعد از روابط زناشوئی، دومین عاملی که موجب پیچیده تر شدن عشق همسران نسبت به یکدیگر می شود عبارت است از مصاحبت و انجام گفت وگوهای صمیمانه. وجود هر گونه عاملی که موجب ایجاد اختلال در کیفیت گفت و گوی زوج ها شود، نه تنها کیفیت رابطه عاطفی آن ها را محدود می کند ، بلکه احتمال تکروی و خودمحوری در اتخاذ تصمیمات مربوطه به زندگی مشترک را افزایش داده و بهداشت روانی اعضای خانواده را نیز به مخاطره می اندازد. از این رو توصیه می شود که زوج ها جهت کسب مهارت های لازم در انجام گفت و گوهای صمیمانه به مطالعه منابع مربوطه پرداخته و اجمالاً توصیه های زیر را مد نظر خود قرار دهند.
۱۷ – در گفت و گوی با یکدیگر، کنایه نزنید، صریح باشید و خواسته واقعی تان را در غالب جملاتی متین ابراز بدارید. زیرا وجود کنایه و ابهامات در سخنان شما، نه تنها درک منظور شما را برای همسرتان دشوار می سازد، بلکه در موارد بسیاری موجب می شود که ایشان ناخواسته به برداشت های اشتباه و فرضیه سازی های غیر واقع بینانه بپردازید. در این گونه موارد معمولاً زوج ها یکدیگر را به بدفهمی، کم هوشی و یا لجاجت متهم می نمایند.
۱۸ – صحبت های یکدیگر را قطع نکرده و با علاقه و توجه، پیگیر منظور نهایی همدیگر باشید. نتایج تحقیقات نشان میدهد که آقایان در مقایسه با خانم ها بیشتر رشته کلام را قطع می کنند و خانم ها بیشتر و زودتر از آقایان از قطع صحبت خود ناراحت می شوند.
۱۹ – حتی الامکان سعی نمائید که سؤالات خود را با واژه هایی از قبیل (چرا) و (به چه دلیل) و امثال این ها مطرح نسازید. زیرا این نوع سؤالات نه تنها ممکن است همسر شما را (به خصوص آقایان) در موضوع دفاعی و مقاومت قرار دهد ، بلکه احساس بی اعتمادی و سوءظن ایشان را نیز تحریک می کند. بهتر است سؤالات خود را به شکلی مقبول تر و با آهنگ گفتاری ملایم تری مطرح سازید. به طور مثال می توان به جای استفاده از پرسش (چرا دیر به منزل آمدی؟) از پرسش بهتری همچون (آیا با دردسری مواجه شدی که دیر به منزل رسیدی؟) استفاده نمود. به خاطر داشته باشید که اصولاً میل به سؤال کردن در خانم ها بیشتر از آقایان است که این امر نیز نشانه آنست که خانم ها به ادامه صحبت با دیگران ارزش می نهند.
۲۰ – بین گفتگوهای جدی و گفتگوهای صمیمانه با یکدیگر تفاوت قائل شده و در تعیین زمان و فضای انجام هر یک از این نوع گفتگوها مدیریت معقول و سنجیده داشته باشید. موفق باشید

تمام حقوق این سایت برای © 2020 آئین فرزانگی. محفوظ است.
پشتيباني توسط سايت آئین فرزانگی