سخنان کوتاه بزرگان – بخش اول

خاطرات آموزشی
گاهی به گردآوری سخنان اندیشمندان می پرداختم:
گوته(۱۸۳۲- ۱۷۴۹ ): آن که باورت دارد، یک قدم جلوتر از کسی است که دوستت دارد.
توماس ادیسون ۰۱۹۳۱-۱۸۴۷ ): من ۹۹۹ بار شکست نخورده ام، من ۹۹۹ روش یاد گرفته ام که چگونه یک لامپ ساخته نمی شود.
آلبرت اینشتین(۱۹۵۵- ۱۸۷۹): از لباس کهنه ات خجالت نکش، از افکار کهنه ات شرمنده باش.
دکتر محمود حسابی(۱۳۷۱- ۱۲۸۱): بزرگ ترین خوشحالی من در زندگی هوش و استعداد جوانان ایرانی است.
ویلیام شکسپر(۱۶۱۶-۱۵۶۴): کلامی که فکر همراهش نباشد، هرگز به آسمان نمی رود.
آناتول فرانس(۱۹۲۴- ۱۸۴۴): هرگز به احساساتی که در اولین برخورد از کسی پیدا می کنید، نسنجیده اعتماد نکنید.
امرسون(۱۸۸۲-۱۸۰۳): علف هرزه چیست؟ گیاهی است که هنوز فوایدش کشف نشده است.
سقراط(۳۹۹- Alopece ): دانش واقعی این است که بدانی هیچ نمی دانی.
رجبعلی خیاط(۱۲۶۲- ۱۳۴۰ ش): دل جای خداست، صاحب این خانه خداست، آن را اجاره ندهید.
پاستور(۱۸۹۵- ۱۸۲۲): برای چیزی کم تر از بهترین بودن نباید تلاش کرد.
پایلو پیکاسو(۱۹۷۳- ۱۸۸۱): رسالت هنر، زدودن غبار زندگی روزمره از روح ماست.
علی ع ( عام الفیل – ۴۰ هجری): با مردم نیکو و زیبا سخن بگوئید تا پاسخ زیبا بشنوید.
دکتر علی شریعتی(۱۳۱۲ – ۱۳۵۶): اگر تنهاترین تنها شوم، باز خدا هست، او جانشین همه نداشتن هاست.
والت ویتمن(۱۸۹۲- ۱۸۱۹) : به پیش می رویم تا آن چه با زمین و دریا هرگز به ما نداده اند، به دست آوریم.
بیل گیتس( ۱۹۵۵- BirthD ): برای انجام دادن کارهای بزرگ، گاهی لازم است ریسک های بزرگ بکنید.
نلسون ماندلا( ۲۰۱۳- ۱۹۱۸): برای موفقیت، چیزی که به دست می آورید مهم است، نه جایی که آغاز می کنید.
افلاطون( ۳۴۵ – ۳۲۸ قبل از میلاد): به شنیدن عادت کن. خواهی دید که از سخن ابلهان نیز سود خواهی جُست
قیصر امین پور(۱۳۳۸- ۱۳۸۶): تا خدا بنده نواز است، به خلقش چه نیاز/ می کشم ناز یکی تا به همه ناز کنم.
وینستون چرچیل(۱۹۶۵- ۱۸۷۴): گورستان ها پُر از افرادی است که روزی گمان می کردند که چرخ دنیا بدون آن ها نمی چرخد.
نیل سایمون(۲۰۱۸-۱۹۲۷): آدم ها لالت می کنند بعد می پُرسند: چرا حرف نمی زنی؟ این خنده دار ترین نمایشنامه دنیاست.
ژان ژاک روسو(۱۷۷۸- ۱۷۱۲): آن کسی که بیشتر عمر کرده آن نیست که سن و سال زیادتری دارد، بلکه کسی است که طعم زندگی را بیشتر چشیده است.
وودی آلن(۱۹۳۵ – BirthD ): برای شناخت بهتر آدم ها،کافی است فقط یکبار برخلاف میلشان عمل کنید.
برتاند راسل (۱۹۷۰ – ۱۸۷۲): انسان ها نادان به دنیا می آیند، نه احمق، آن ها توسط آموزش اشتباه، احمق می شوند.
اسکات پک(۲۰۰۵-۱۹۳۸): ما انسان ها را تا همان قسمت از جاده که پیموده ایم می توانیم هدایت کنیم.
آلبرت اینشتین(۱۹۵۵- ۱۸۷۹): اگر نمی توانید موضوعی را خوب توضیح دهید، به این معناست که هنوز آن را خوب درک نکرده اید.
ابن سینا(۳۵۹-۲۱۶ هجری): اگربرای یک اشتباه هزار دلیل بیاورید، در واقع هزار و یک اشتباه از شما سر زده است.
گوته(۱۸۳۲- ۱۷۴۹): رویاهای کوچک را آرزو نکن، زیرا برای تکان دادن قلبت، به اندازه کافی قدرت ندارند.
خورخه لوئیس بورخس(۱۹۸۶- ۱۸۹۹): آنانکه تجربه های کذشته را به خاطر نمی آورند، محکوم به تکرار اشتباهند.
ویکتور هوگو(۱۸۸۵- ۱۸۰۲): می گوئید فردا بهتر خواهد شد، مگر امروز فردای دیروز نیست؟
لودیگ وینگنشتاین(۱۹۵۱-۱۸۸۹): تراژدی وقتی اتفاق می اُفتد که درخت به جای خم شدن بشکند.
حسین پناهی(۱۳۳۵- ۱۳۸۳ هجری): تنهاییم را بادیگران تقسیم نمی کنم چون یک بار کردم، چندین برابر شد.
کریستف کلمب(۱۵۰۶-۱۴۵۱): هر گز نمی توانید از اقیانوس بگذرید، مگر آن که شهامت دور شدن از ساحل را داشته باشید.
نیمایوشیج(۱۲۷۶- ۱۳۳۸): هرقدر به طبیعت نزدیک شوی، زندگانی شایسته تری را پیدا می کنی.
شوپنهاور(۱۸۶۰- ۱۷۸۸): ما به ندرت درباره آنچه داریم فکر می کنیم. در حالی که پیوسته در اندیشه چیزهایی هستیم که نداریم.
بنجامین دیزرائیلی(۱۸۸۱- ۱۸۰۴): عمر این قدر کوتاه است که نمی ارزد آدمی حقیر و کوچک بماند.
خلیل جبران(۱۹۳۱- ۱۸۸۳): اشخاصی که به اجبار می کوشند، جالب باشند، بیشتر از همه نفرت انگیز می شوند.
موریس مترلینگ(۱۹۴۹- ۱۸۶۲): اگر مغز خالی هم مثل شکم خالی سر و صدا می کرد، انسان خیلی عاقل تر از این ها بود..
نیچه(۱۹۰۰- ۱۸۴۴): سنگین ترین مجازات برای معلم این است که شاگردانش همواره در شاگردیش باقی بمانند.
داستایوسکی(۱۸۸۱- ۱۸۲۱): تنها آرامش و سکوت سرچشمه ی نیروی لایزال است.
فرانسوا ولتر(۱۷۷۸- ۱۶۹۴): آن که انتظار دارد، هر چهار فصل سال بهار باشد، نه خود را می شناسد و نه طبیعت و نه زندگی را.
ناپلئون هیل(۱۹۷۰- ۱۸۸۳): اگر با دشمن زیاد بجنگی، پس از مدتی، تمام استراژدی های تو را فرا می گیرد.
ادگار آلن پو(۱۸۴۹-۱۸۰۹): سست اراده کسی است که با هر شکستی، بینش او نیز تغییر می یابد.
آنتوان چخوف(۱۹۰۴- ۱۸۶۰): فریبی که ما را خرسند می کند، بیش از صد حقیقت برایمان ارزش دارد.
گراهام بل(۱۹۲۲- ۱۸۴۷): در پایان، موفق ترین افراد، کسانی هستند که موفقیت آنان نتیجه رشد تدریجی و پایدار جامعه گردد.
حکیم ابوالقاسم فردوسی( ۳۱۹- ۴۰۴): بی خردی اسارت در پی دارد و خردموجب آزادی و رهایی است.
جرج برنارد شاو(۱۹۵۰- ۱۸۵۶): آنکه می تواند انجام می دهد، آنکه نمی تواند، انتقاد می کند.
جواهر لعل نهرو(۱۹۵۴- ۱۸۸۹): بیشتر مردم معمولاً دلیل کارهای خود را از یاد می برند و بعدها بدون آنکه بفهمند چرا؟ از کارهای دیگران پیروی می کنند.
جرج سانتایانا(۱۹۵۲- ۱۸۶۳): هرکس از دیگران عبرت نگیرد، دیگران از او عبرت خواهند گرفت.
لئو تولستوی( ۱۹۱۰- ۱۸۲۸): بهترین دانش، دانشی است که منجر به راهنمایی شما در زندگی شود.
جان پیس(۱۹۴۹- BirthD ): ارتباطات نه تنها جوهره حیات انسانی است، بلکه ما یملک حیاتی زندگی اوست.
امام حسن ع (۳- ۵۰ هجری): مردم را با دانشت، دانش بیاموز و دانش دیگران را نیز فراگیر.
گالیله(۱۶۴۲ – ۱۵۶۴): قدر زمان حال را بدانید که گذشته بر نمی گردد و آینده شاید نیاید.
توماس کارلایل (۱۸۸۱- ۱۷۹۵): بزرگی مردان بزرگ از طرز رفتارشان با مردان خرد آشکار می شود.
مارک تواین(۱۹۱۰- ۱۸۳۵ ): همه برای خود ماه هستند و طرف تاریکی دارند که هیچوقت به کسی نشان نمی دهند.
ویل دورانت(۱۹۸۱- ۱۸۸۵): معلومات در حقیقت کشف تدریجی نادانی خودمان است.
ابوریحان (۳۵۲ -۴۲۷ هجری): تعصب چشم های بینا را نا بینا و گوش های شنوا را نا شنوا می کند.
شارل دوگل(۱۹۷۰-۱۸۹۰): هیچ چیز به اندازه سکوت و خاموشی باعث افزایش قدرت نیست.
گابریل گارسیا مارکز(۲۰۱۴- ۱۰۲۷):خدای من، اگر قلب داشتم، کینه و نفرت های خود را بر روی یخ می نوشتم و به امید برآمدن خورشید می ماندم.
آگاتا کریستی(۱۹۷۶-۱۸۹۰): هیچ گاه کاری را که دیگران می توانند انجام دهند، خودت انجام نده.
فرانتس کافکا(۱۹۲۴- ۱۸۸۳): عشق ، خود روی (اتوموبیل) بی نقصی است. راننده و سرنشین ناقص اند و راه ناهموار.
رابله(۱۵۵۳- ۱۴۹۴): دانای بی وجدان، هیچ گاه صاحب روحی پاک نخواهد بود.
امیل زولا(۱۹۰۲- ۱۸۴۰):اغلب آن هایی که پیروز و موفق می شوند، کسانی هستند که کمتر تعریف و تمجید شنیده اند.
آناتول فرانس(۱۹۲۴- ۱۸۴۴): خطاکردن یک کار انسانی است اما تکرار آن یک کار غیر انسانی
الگساندر پوشکین(۱۸۳۷- ۱۷۹۹): تا خود را از هر جهت کامل و شایسته ندیدی، قضاوت مکن.
پرمودا باتر(۱۹۳۶- BirthD ): نا امید هرگز برنده نمی شود و برنده هرگز نا امید نمی شود.
کریستوفر مورلی(۱۹۵۷- ۱۸۹۰): کامیابی تنها در این است که بتوانی زندگی را به شیوه خود سپری کنی.
میلان کوندرا(۱۹۲۸ – BirthD ): چقدر دوست داشتنی هستند آدم هایی که شبیه حرف هایشان هستند.
آنتوان چخوف(۱۹۰۴- ۱۸۶۰): انسان باید از هر نظر چه ظاهر چه باطن زیبا و آراسته باشد.
الکساندر دوما(۱۸۷۰- ۱۸۰۲): تنها کسی که اوج نومیدی را حس کرده باشد، توانائی احساس کردن اوج شادی را دارد.
میکل آنژ(۱۵۶۴- ۱۴۷۵): بهترین دستور زندگی این است که اعتماد به نفس داشته باشید.
رومن رولان(۱۹۴۴- ۱۸۶۶): کسی که دوستش می داری هم حقی بر تو دارد از جمله این که دوستت نداشته باشد.
کندورسه(۱۷۹۴- ۱۷۴۳):از زندگی خود لذت ببر، بی آن که آن را با زندگی دیگران مقایسه کنی.
مولانا(۶۰۴- ۶۷۲ هجری ق): بیرون ز تو نیست هر چه در عالم هست/ ازخود بطلب هر آن چه خواهی که تویی
آلبر کامو (۱۹۶۰-۱۹۱۳):هیچ کس مجبور نیست آدم بزرگی باشد، تنها انسان بودن کافی است.
گریستوفر مارلو(۱۵۹۳-۱۵۶۴): عاملی که این گونه زندگی را بر ما، غم انگیز ساخته، پیری و پایان لذت ها نیست، بلکه قطع امید است.
بلز پاسکال(۱۶۶۲- ۱۶۲۳): دوست نداریم ما را فریب دهند اما از فریب دیگران هم عبرت نمی گیریم.
دکتر علی شریعتی(۱۳۱۲- ۱۳۵۶): سخت است حرفت را نفهمند، سخت تر این است که حرفت را اشتباه بفهمند.
هربرت اسپنسر( ۱۹۰۳ – ۱۸۲۰): اشخاصی که نمی توانند دیگران را ببخشند، پل هایی را که باید از آن عبور کنند،خراب می کنند.
فرنانداپسوآ( ۱۹۳۵- ۱۸۸۸): چیزی که نوشته می شود، هم یک موجود زنده است.کلمه اگر دیده یا شنیده شود کامل است.
نورمن وینسنت پیل(۱۹۹۳-۱۸۹۸): اگر می خواهی اوضاع متفاوت باشد، شاید راهش این است که خودت متفاوت شوی.
فردریش نیچه(۱۹۰۰- ۱۸۴۴): زیاده از خویش سخن گفتن، راهی است برای پنهان کردن خویشتن.
خواجه عبدالله انصاری(۳۹۶- ۴۸۱ ه ق): الهی دلی ده که درِ حرص و آز بر ما باز نشود و قناعتی ده گه چشم امید ما جز به روی تو باز نشود.
توماس جفرسون(۱۸۲۶-۱۷۴۳): زحمت کاری که به تنهایی قادر به انجام هستی به دیگران تحمیل مکن.
رابیندرانات تاگور(۱۹۴۱-۱۸۶۱): هنرمند عاشق طبیعت است. به همین دلیل هم برده و هم ارباب آن است.
آندره ژید(۱۹۵۱- ۱۸۶۹): همه چیز قبل از تو گفته شده، اما چون کسی گوش نکرده دوباره برمی گردیم و تگرارش می کنیم.
آلبر کامو(۱۹۶۰- ۱۹۱۳) به آن چه که ما را بر برخی از انسان ها وابسته می کند، نام عشق می دهیم.
کارلوس کاستاندا (۱۹۹۸-۱۹۲۵): دانایان با عمل زندگی می کنند، نه با اندیشه عمل.
سنت اگزوپری(۱۹۴۴- ۱۹۰۰):آینده را نباید پیشکوئی کرد. آینده را باید ساخت.
کارل یونگ (۱۹۶۱-۱۸۷۵): من آن چیزی نیستم که برایم اتفاق افتاده. آن چیزی هستم که انتخاب می کنم بشوم.
جیم ران(۲۰۰۹- ۱۹۳۰): شما نمی توانید هر شب تصمیمات خود را عوض کنید و آن را تغییر دهید. اما می توانید راهتان را تغییر دهید.
استیوجابز(۲۹۱۱-۱۹۵۵):یادمان باشد زمان ما محدود است پس زمان خود را با زندگی کردن در زندگی دیکران هدر ندهیم.
توماس جفرسون(۱۸۲۶-۱۷۴۳): وقتی اقدامی انجام می دهی، طوری عمل کن که گویی تمام دنیا تو را تماشا می کنند.
جاناتان سویفت(۱۷۴۵- ۱۶۶۷): هیچ کس را نمی شناسم به بزرگی رسیده باشد و صبح ها تا دیر وقت در بستر خواب بماند.
هوراس(۸- ۶۵ قبل از میلاد): هر چه ثروت بیشتر شود، تشویش و نگرانی و حرص و آز هم رو به افزایش می گذارد.
کریشتامورتی(۱۹۸۶-۱۸۹۵): با حقیقت رو به رو شوید، به آن نگاه کنید. از آن نگریزید. زیرا زمانی که فرار می کنید، زمان آغاز ترس است.
فرانسوا ولتر(۱۷۷۵- ۱۶۹۴): انجام حتی کوچک ترین بدی برای دست یافتن به بزرگ ترین خوبی ها، جایز نیست.
جواهر لعل نهررو(۱۹۶۴- ۱۸۸۹): چشمداشت احترام از هیج کس نداشته باش تا احترامی که به تو می گذارند، شیرین تر جلوه کند.

تمام حقوق این سایت برای © 2022 آئین فرزانگی. محفوظ است.
پشتيباني توسط سايت آئین فرزانگی