زنده یاد فخریه کلباسی

زنده یاد سرکار خانم فخریه کلباسی
نام و نام خانوادگی: فخریه کلباسی
نام پدر: عبدالجواد
تاریخ تولد: ۱۲۹۹
تاریخ فوت: ۷۹/۷/۶
محل سکونت: آمریکا
میزان تحصیلات: اشنایی با ادبیات زبان فارسی و زبانهای خارجی
شغل: خانه دار
نام مدرسه یا مدارس احداثی: مجتمع دبیرستانی کمال( دانشگاه صنعتی اصفهان)، مرکز تحقیقات معلمان(بعثت) ناحیه ۱
خانم فخریه کلباسی(پور قدریری) در سال ۱۲۹۹ در محله مسجد حکیم اصفهان در خانواده ای اصیل و روحانی از نسل حاج ابراهیم کلباسی چشم به جهان گشود نام پدرشان آیت الله حاج میرزا عبدالجواد کلباسی امام جماعت مسجد حکیم اصفهان و نام مادرشان بی بی جهان بود. همسر گرانقدر ایشان مرحوم حاج میرزا محمود پورقدیری اصفهانی بودند که در طول عمر پربرکت خود خدمات ارزنده ای برای مردم و جامعه انجام داده اند.
ثمره ازدواج بانو کلباسی پنج پسر و دو دختر است. مرحومه فخریه کلباسی از همان کودکی عشق و علاقه وافری به ادبیات زبان فارسی داشتند و با داشتن شوهر و هفت فرزندهمواره از هر فرصتی برای فراگیری ادبیات و همچنین زبان های خارجی استفاده می کردند. این بانو که همیشه در اشاعه فرهنگ ایرانی زبان پارسی پیشگام بود در سال ۱۳۷۰ موسسه فرهنگی کمال را بنام بزرگترین فرزندش در محوطه دانشگاه صنعتی اصفهان بنا نهاد و درآخرین روزهای زندگی خود تصمیم به کمک به هزینه بنای یک کتابخانه و مرکز پژوهش برای معلمان و فرهنگیان اصفهان در خیابان شمس آبادی را نمود که عملیات ساختمانی آن پایان پذیرفت وبا عنوان ” مرکز تحقیقات معلمان اصفهان ” مرکز رفت و آمد فرهنگیان  و دانش پژوهان است. این مرکز فعالیت های آموزشی و فرهنگی زیادی دارد که می توان جهت اطلاع به آدرس الکترونیکی آن مراجعه نمود.

این بانوی خیرکه عمر خویش را در اعتلای فرهنگ و ادب ایران زمین سپری نمود. مدت هیجده سال آخر عمر خود را در امریکا گذراند ولی حتی لحظه ای هم از یاد یار و دیار غافل نبود و درآنجا هم همواره خانه اش خانه فرهنگ و ادب ایران و ایرانی بود و در جلسات شعر و ادب که در آنجا تشکیل می داد بزرگان فرهنگ ایران زمین با روی گشوده شرکت کرده و این مجالس انس و ادب با روی گشاده شرکت کرده و این مجالس انس و ادب را میزبانی این بانوی مهربان بارورتر می ساخت در سال ۱۳۴۶ بود که در یک تصادف جانسوز همسر، پدر، مادر و خواهر زاده خود را از دست دادند اما این ماتم عظیم را با شکیبایی و صبرتحمل نمود.
و ان الله مع الصابرین.
در سالها بعد دو فرزند ارشد خود کمال و رضا را نیز به دیار باقی بدرقه کردند و داغ این ماتم جانکاه را نیز صبورانه بر دل نهادند سرانجام پس از سالها تلاش و کوشش در راه خدمت به مردم لحظه موعود فرارسید و در روز ششم مهرماه سال ۱۳۷۹ هنگام نماز ظهر بیمارستان خورشید اصفهان غروب خورشید گرما بخش را به خود دید.
طبق دستورات و سفارشات بانو، فرزندانش همه ساله صدها دانش اموز را زیر چتر خود گرفته و هزینه تحصیلی این نوجوانان مستعد و فاقد امکانات در اصفهان را پرداخت می نمایند.

تمام حقوق این سایت برای © 2017 آئین فرزانگی. محفوظ است.
پشتيباني توسط سايت آئین فرزانگی