صدسال با دارالمعلمین(ملوک ربانی)

خانم ملوک ربانی رئیس دبیرستان بهشت آیین
زنده یاد ملوک ربانی به مدت ۱۲ سال به عنوان مدیر ی مقتدر، توانا و کاردان، در دانشسرای شبانه روزی و دبیرستان بهشت آئین، خدمات درخور ستایشی داشت.
دبیرستان بهشت آیین در ۸ /۱۰/۱۳۰۷ از بانو اختر جهانبانی دختر شاهزاده سرتیپ امان الله میرزا در بهترین نقاط و محله های اصفهان خریداری شد. در آن زمان وسعت زمین حدود ۲۰۰۰۰ متر مربع ( دقیقاً ۱۹ جریب و ۶ قفیز) بود. ساختمان دبیرستان در وسط این باغ وسیع و زیبا به مساحت ۲۰۰۰ متر مربع و در دو طبقه از سنگ و خشت و تیر چوبی در سال ۱۳۱۱ برپا و آماده بهره برداری شده بود.
در سال ۱۳۲۷ ده جریب از زمین های شرق دبیرستان به دانشکده پزشکی واگذار شد و در واقع دبیرستان نصف شد.
قبل از خانم ربانی مدیریت این دبیرستان ممتاز با خانم آیدین، آقای محمد حسین تدین، خانم نصرت الزمان میرفخرایی، خانم مونس آراسته بود.
در آلبومی که در سال ۱۳۵۵ در مدرسه تهیه شده مدرسه به صورت زیر توصیف شده است:
وسعت مدرسه ۷۵۰۰ متر مربع،آزمایشگاه های فیزیک، شیمی و زیست شناسی در مجموع ۲۰۰۰ متر مربع، ۴۰ کلاس درس، ، زمین ورزش، نماز خانه، سالن ناهار خوری،سالن اجتماعات و ،سالن کتابخانه،
این مجموعه بزرگ فرهنگی متأسفانه پس از تخریب و نوسازی در سال ۱۳۶۸ و از دست دادن قسمتی از زمین پُر ارزش آن به منظور تعریض خیابان های اطراف، تنها، دارای وسعت ۴۲۵۰ متر مربع زیر بنا در قسمتی ۴ طبقه و قسمتی سه طبقه با ۲۷ کلاس و دارای آزمایشگاه، سالن اجتماعات و سالن کامپیوتر و نماز خانه می باشد. و دیگر از آن فضای سبز و ساختمان قدیمی و با شکوه آن خبری نیست!! در آن زمان ازطرف غرب به خیابان استانداری کنارمیدان نقش جهان و پشت مسجد امام و از طرف شرق به خیابان فتحیه (کل خیابان باغ گلدسته، کلاس های دبیرستان بهشت آئین بود!) قسمتی از پارک شهید رجایی جزء دبیرستان بود!! خیابا فتحیه در آن زمان خیابان چند صد متری بود که به خیابان چهارباغ منتهی می شد. در آن زمان دبیرستان دارای فضای بسیار گسترده بود که ضلع شمالی آن تا به ساختمان قدیمی استانداری می رسید.
خانم ربانی با همکاری سه معاون علاقه مند)خانم عزت بزرگزاد، خانم فخر ایران فتحی، و خانم نصرت همامی(، با اقتدار تمام این دبیرستان پُر جمعیت ( بیش از ۸۰۰ نفر) را اداره می کرد. به طوری که می توان گفت از بهترین دبیرستان های اصفهان به حساب می آمد.
تلاش خستگی ناپذیر این مدیر با کفایت، موجب شد، برترین معلمان و دانش آموزان از نقاط مختلف شهر جذب این دبیرستان شوند. نظم و انضباط دانش آموزان و معلمان و کارمندان زبانزد همگان بود. دانش آموز و معلم سَرِساعت در دبیرستان حاضر بودند و پس اجرای برنامه صبحگاهی، در رأس ساعت هشت صبح همه کلاس ها آماده و درس شروع می شد. رئیس دبیرستان و معاونان وی همواره نیمساعت قبل از دانش آموز و معلم در دبیرستان حاضر بودند و در ورودی دبیرستان از دانش آموز و معلم با روی خوش استقبال می کردند.
فضای سبز دبیرستان با درختان سربه فلک کشیده و گلکاری باغچه ها بسیار فرح بخش و روح افزا بود. هرکس وارد دبیرستان می شد، به خصوص در فصل بهار خود را در قطعه یی از بهشت می یافت. دانش آموز و معلم برای ورود به دبیرستان از یکدیگر سبقت می گرفتند.
صبح زود در چوبی بزرگ جنوبی دبیرستان باز می شد و سرایدار سحرخیز محوطه جلو دبیرستان و خیابان وسط دبیرستان را با آب پاش ویژه و جاروهای بلند تمیز و مرتب جلوه خاصی می بخشید.
با ورود به دبیرستان در خیابان وسط وارد می شدیم و در روبه رو، ساختمان قدیمی دبیرستان با معماری سنتی که در دو طبقه نمایان بود آرامش روح نوازی را الهام می بخشید. درختان دو طرف خیابان و باغچه ها با گلهای رنگارنگ چشم نواز بود. در انتهای خیابان وسط، از چند پله سنگی بالا می رفتیم، از ایوان طولانی که جلو دفتر رئیس دبیرستان بود عبور می کردیم و به کلاس ها می رسیدیم. کلاس ها در هر دوطبقه از نور کافی برخوردار بود و تقریباٌ تمام ویژه گی هایی که باید کلاس درس از آن برخوردار شود، مراعات شده بود.
دبیرستان دارای میدان های ورزشی متعدد سالن بسیار بزرگی با ظرفیت حدود سیصد نفر برای برگزاری سخنرانی ها، تآتر و نمایش فیلم های آموزنده و نیز کتابخانه وسیع با کتاب های متنوع و آموزنده در همه رشته ها بود.
این دبیرستان دانش آموختگان برجسته یی را تربیت کرد که بسیاری از آنان در داخل و خارج کشور منشأ خدمات اثربخشی شده اند.
خاطرات :
الف: امانت داری و مراقبت از دانش آموزان.
یکی از شب های سرد زمستان بود که از جلسه شورای اداره آموزش و پرورش به دبیرستان مراجعه کردم. وقتی برای گزارش با خانم ربانی رو به رو شدم، خانم ربانی از دیدن من خوشحال شد و گفت تو مَلَک بودی که رسیدی! دانش آموزی در کلاس فوق برنامه شرکت داشته و از سرویس جا مانده و چون فاصله مدرسه تا خانه وی زیاد است و هوا تاریک، نگذاشتم تنها از مدرسه خارج شود. به والدین او اطمینان دادم که با معلم مورد اعتمادی او را می فرستم. سپس از من تقاضا کرد که وی را با ماشین خودم  به خانه وی برسانم. منزل او در خیابان چهارباغ بالا بود و وقتی رسیدیم مادرش از ما استقبال کرد، خوشحال شد و از خانم ربانی تشکر و سپاسگزاری کرد.
ب: حساسیت در پوشش دانش آموزان.
خانم ربانی اصرار داشت دانش آموزان در فضای داخل دبیرستان چادر نداشته باشند. با چادر به خصوص چادر سیاه مخالف بود. وی معتقد بود معلمان و کارکنان دبیرستان چشم و دلشان پاک و محیط مدرسه قداست دارد. از سوی دیگر اجازه نمی داد دانش آموزان از مانتوی کوتاه استفاده کنند . از ورود دانش آموزانی که لباس نامناسب داشتند، با کمک معاونان خود که در ورودی دبیرستان دانش آموزان را از نظر پوشش زیر نظر داشتند، به شدت، جلوگیری می کرد و به ایشان سخت می گرفت و به طور جدّی برخورد می کرد.
اما در دوران انقلاب برای دانش آموزان چادری با پیشنهاد کلوپ دینی و مساعدت آقای کاظم گوهریان که در خیابان آتش( مقداد) کارگاه فلزکاری داشت، قفسه های مناسبی طراحی و در سرسرای داخل دبیرستان نصب نمود تا دانش آموزان چادر های خود را در آن محل قرار دهند.
ج: تشکیل کلوپ دینی دبیرستان و ساختمان مسجد بهشت آیین.
دریک بعد از ظهر در نیمه دوم مهر ماه، سال تحصیلی ۵۶-۵۵ بود که کلوپ های هنر، ادبیات، علمی، موسیقی و سایر کلوپ ها ی دبیرستان تشکیل شده بود و تنها کلوپ دینی تشکیل نشده بود. خانم ربانی به من گفت: یکی از دبیران متدین از من درخواست کرده است، زنگ تعطیلی دبیرستان را یک ربع دیرتر یا زودتر نسبت به دبیرستان ادب بزنم مبادا دانش آموزان، همدیگر را ببینند، کسی نیست به این آقا بگوید شما اگر علاقه به این نوع مسائل دارید، مسئولیت کلوپ دینی را که هنوز تشکیل نشده به عهده بگیرید. دانش آموزان نامناسب در همه جا می توانند همدیگر را ببینند.
روز بعد من آمادگی خود را برای تشکیل کلوپ دینی اعلام کردم که مورد استقبال وی قرار گرفت. فوری ابلاغ مسئولیت کلوپ دینی را به نام من صادر و مرا به اداره معرفی کرد.
این کلوپ پس از مدت کوتاهی با دعوت از سخنرانان آگاه و برجسته یی مانند: دکتر علی شریعتمداری، دکتر عبدالوهاب طالقانی، مهندس عبدالعلی مصحف و استاد علی اکبر پرورش و امثال ایشان، مورد استقبال دانش آموزان قرار گرفت به طوری که سالن چند صد نفری سالن اجتماعات دبیرستان مملو از جمعیت شد. موضوعات برنامه مسائل تربیتی و فرهنگی و به ویژه پاسخ به سؤالات آن روز جوانان بود. سخنرانان موضوع سخنرانی خود را قبلاً اعلام می کردند که به اطلاع دانش آموزان می رسید. در جلسات سخنرانی کلوپ دینی، علاوه بر دانش آموزان دبیرستان بهشت آیین، دانش آموزان دبیرستان ۲۲ بهمن (۲۲ مهر سابق) – که محل آن ساختمان شرقی اداره کل بود و اکنون ضمیمه اداره کل شده است و نیز دانش آموزان مدرسه راهنمایی رحمت آیین و تعدادی هم به طور آزاد شرکت می کردند، زیرا منع قانونی نداشت.
در همین کلوپ زمزمه ساختن مسجد حضرت زهرا (س) در دبیرستان بهشت آیین بلند شد که خوشبختانه با همت همگان اعم از رئیس دبیرستان، دبیران، دانش آموزان و انجمن خانه و مدرسه (اولیاء و مربیان) تحقق یافت.
خانم ربانی برای ساخت این مسجد پیشقدم شد و غیر از کمک های معنوی و تشویق دانش آموزان و اعضای انجمن اولیاء و مربیان، جهت همیاری در تسریع کارهای مقدماتی مسجد، شخصاً مبلغ قابل ملاحظه یی برای مسجد پرداخت نمود.
شرکت ساوران که به وسیله عده یی از مهندسین جوان از جمله شاخص ایشان مهندس عبدالعلی مصحف اداره می شد، عهده دار ساخت مسجد شدند و مهندس میرحسین موسوی طراح نقشه ساختمان مسجد بود.
صندوق ویژه کمک به ساختمان مسجد در ایوان و در کنار دفتر خانم ربانی نصب شد و دانش آموزان از طرف خود و خانواده خود مخفیانه و آشکارا در آن پول می ریختند و در آخر هفته پول های جمع آوری شده در حساب ویژه یی که به همین منظور در قرض الحسنه امام حسن(ع) و حساب دیگری هم در یکی از بانک های دولتی به همین منظور افتتاح شده بود، واریز می شد. وجوهات حساب مذکور با دو امضاء از جمله امضاء خانم ربانی قابل برداشت بود.
همه از جمله معلم و شاگرد و اولیاء دانش آموزان در این کار مثبت و اجتماعی شرکت داشتند امّا خانم ربانی غیر از کمک های معنوی نظیر تشکیل جلسه جمع آوری آراء و هم آهنگ کردن و توجیه امور جهت نیاز دانش آموزان به ساختمان مسجد، از کمک های مالی نیز دریغ نداشتند.
در یک بعد از ظهر بهاری از والدین متمکن دانش آموزان و خیّرین شهر دعوت کردند که آقای محمد محسن مدیر کل آموزش و پرورش نیز حضور داشتند.
خانم ربانی ضمن خیر مقدم به شرکت کنندگان در این جلسه، نیاز مبرم به نماز خانه را در این دبیرستان حساس و پُرجمعیت را اعلام و اظهار داشت یکی از آرزوهای دیرین من شرکت دانش آموزان در مراسم نیایش صبحگاهی بود زیرا وقتی خودم وقتی مسیحیان این مدرسه را اداره می کردند، دانش آموز بودم می دیدم که مراسم نیاش برپا بود و همه اعم از دانش آموز و معلم در صفوف مرتب مؤدبانه و با خشوع و خضوع نیایش می کردند.
من امروز بسیار خوشحالم که به همت شما علاقه مندان این نماز خانه شکل می گیرد.
آقای عبدالوهاب طالقانی سخنران این جلسه بود و پس از مقدماتی که در این گونه محافل بیان می شود با درایت ویژه ای آیه ای از قرآن را انتخاب کرد که در آن واژه محسن آمده بود و خطاب به آقای محمد محسن مدیرکل با کفایت و توانمند اداره کل آموزش و پرورش از او خواست تا در این امر بسیار مهم و خیرخواهانه شرکت کند.اما آیه قرآن
بَلَى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَلَا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلَا هُمْ یَحْزَنُونَ ﴿۱۱۲﴾
آرى هر کس که خود را با تمام وجود به خدا تسلیم کند و نیکوکار( محسن) باشد پس مزد وى پیش پروردگار اوست و بیمى بر آنان نیست و غمگین نخواهند شد (۱۱۲)
او هم با کرامت هرچه تمام تر مبلغ قابل ملاحظه ای که نمی دانم از طرف خود او بود یا از طرف اداره و یا به طور مشترک به ساختن نماز خانه دبیرستان اختصاص داد.
(بقره ۱۱۲)
آقای مهندس مصحف هم در این جلسه ویژه گی های نقشه ساختمان مسجد را که به وسیله مهندس میرحسین موسوی طراحی شده بود، توضیح دادند و به مدرن بودن و در عین حال سنتی بودن ساختمان اشاره کرد.
در همین روز کلنگ ساختمان به دست آقای فتحعلی شیرانی شهردار اصفهان زده شد و از روز بعد ساختمان نماز خانه شروع شد.
خانم ربانی در قسمتی از زندگی نامه خود می نویسد:
پس از دریافت لیسانس از دانشسرای عالی ابتداء در دبیرستان نمونه دختران در تهران – خیابان ایرانشهر مشغول به کار شدم. در سال ۱۳۴۶ در اصفهان به ریاست مرکز تربیت معلم دختران که دانشسرای شبانه روزی هم بود منصوب شدم.
سپس به عنوان ریاست دبیرستان بهشت آئین فعالیت های فرهنگی خود را دنبال کردم و در مجموع با ۴۱ سال کار در تعلیم و تربیت در سال ۱۳۵۸ پس از ۴۱ سال و شش ماه خدمت باز نشسته شدم.
وی می نویسد: از روز اول خدمت تا زمان بازنشستگی، از صمیم قلب و با وجدان بیدار خدمت کردم. تلاش های من چه در دانشسرای شبانه روزی و چه در دبیرستان بهشت آئین، صادقانه بود.
وقتی از حضرت امام خمینی در یکی از سخنرانی ها شنیدم که فرمودند تعلیم و تربیت عبادت است، دانستم که در طول مدتی که در این دو واحد بزرگ آموزشی خدمت می کردم به عبادت مشغول بوده ام و لذا وجدان من راحت است.
باری خانم ملوک ربانی یکی از تربیت یافتگان دارالمعلمات بود، خودش نیز مدتی رئیس تربیت معلم دخترانه بود. سپس در مدیریت دبیرستان بهشت آئین از تأثیر گذار ترین فرهنگیان به ویژه در تربیت دختران دانش آموزان بود.

تمام حقوق این سایت برای © 2020 آئین فرزانگی. محفوظ است.
پشتيباني توسط سايت آئین فرزانگی