صدسال با دارالمعلمین( منوچهر یاراحمدیان)

منوچهر یاراحمدیان

از دبیران برجسته رشته شیمی، در دوران تدریس خود همواره مرجع پاسخگوی سؤالات علمی همکاران و دبیران جوان رشته شیمی بود.

در فروردین سال ۱۳۱۶ در اصفهان دیده به جهان گشود دوران تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در اصفهان گذراند

در کنکور چند دانشگاه و دانشکده مورد پذیرش قرار گرفت اما دانشسرای عالی تهران را انتخاب کرد و راه تعلیم و تربیت را از استادان برجسته زمان فرا گرفت و خود منشأ و پایه گذار شیوه ی جدیدی در آموزش شد. از او دعوت کردند تا در دانشسرای عالی به تدریس وتحصیل ادامه دهد اما اشتیاق فراوان او به زادگاهش اصفهان بیشتر بود.

پنج سال در شهرضا و سپس در بهترین دبیرستان های اصفهان به تدریس پرداخت.

 در و دیوار دبیرستان ادب شاهد تلاش های خستگی نا پذیر اوبود. خط زیبای او مورد تحسین دانش آموزان بوده است

محمد علی سازش در صبح روز پنجشنبه چهارم اسفند ۹۶ در یک مصاحبه کوتاه در مرکز تحقیقات معلمان می گفت:

من از سال ۱۳۴۰ به مدت سه سال در دبیرستان ادب، کانون علم و دانش و ادب و کمال، از دانش آموزان  استاد منوچهر یاراحمدیان بودم. همکلاسی های من شرکت در کلاس او را بر سایر کلاس ها ترجیح می دادند. او دبیری بود که اطلاعات وسیعی در دانش تخصصی خود رشته شیمی داشت و به دیدگاه های دانش آموزان وسعت می بخشید. بسیاری از دانش آموزان آن روزِ استاد یار احمدیان امروز از پیشروان علوم در شاخه های گوناگون در داخل و خارج کشور هستند. 

همانگونه که اشاره شد، وی در دبیرستان های سطح بالای اصفهان از جمله در دبیرستان ادب  تدریس می کرد. و دانش آموزان برتر این دبیرستان از او به عنوان یک دبیر منظم، مسلط، خوش برخورد، جدی و اثر گذار یاد می کنند.

قبل از شروع تدریس و ارتباط صمیمانه با دانش آموزان کلاس تابلو یا تخته سیاه را تمیز می کرد، درس خود را شمرده و آرام و با وقار ویژه خود بیان می کرد و از کچ های رنگی استفاده می کرد و به طور منظم سطر به سطر می نوشت و آنقدر فرصت می داد تا دانش آموزان تمام مطالب علمی و فرمول های شیمی را به طور کامل درک کنند و یادداشت نمایند.

از تحته سیاه و کج رنگی به بهترین شکل استفاده می کرد و خیلی خوش خط می نوشت به طوری که دانش آموزان مطالب علمی شیمی را در همان ساعات تدریس فرا می گرفتند.

شیک پوش بود دقیق و شمرده درس می داد و سؤالات را به خوبی و شمرده جواب می داد. در عین شوخ طبع بودن بسیار جدّی و سختگیر بود و لی با این حال همه او را دوست می داشتند و به او احترام می گذاشتند و از او حساب می بردند.

در بین دبیران ممتاز بود و موفق شد در طرح آموزشی ایران به عنوان یک عضو فعال شرکت کند و در بین شرکت کنندگاه در آزمون زبان و دانش تخصصی و مصاحبه بین چند نفر بر تر استان اصفهان جایگاه ویژه یی داشت.

وی در سال ۱۳۵۴ پس از موفقیت در دوره سه ماهه که در تهران برگزار شد با تعدادی از دبیران علوم سراسر کشور به امریکا اعزام شد و پس طی دوره های موفقیت آمیز آموزش در روش های تدریس و مدیریت و پس از کسب تجربیات فراوان آموزشی  به عنوان سرگروه شیمی دبیرستان های تجربی طرح آموزشی ایران، برگزیده شد و کار آموزش تؤام با تحقیق و پژوهشِ خود را از سر گرفت و به انجام وظیفه پرداخت.

وی در طرح مباحث علمی شیمی و حل مسائل آموزشی صاحب نظر بود و پس از انقلاب نیز در تغییر نظام آموزش و پرورش شرکت فعال داشت و پیشنهاد های سازنده یی داشت که بسیار مؤثر بود.

دانش آموزان دبیرستان ادب که در آن زمان از بهترین دانش آموزان استان به حساب می آمدند، برای حضور در کلاس این معلم ممتاز از یکدیگر سبقت می گرفتند و سایر دانش آموزان هم از وجود ایشان بهره مند می شدند.

 در مرکز تحقیقات معلمان اصفهان، که خود از پایه گذاران آن مرکز بود، جهت سخنرانی و اجرای آزمایش های شیمی و حل مشکلات علمی و آموزشی دبیران شیمی استان دعوت می شد و به خوبی پاسخگوی سؤالات مشکل درسی بود. 

وی در شامگاه روز جمعه بیستم مرداد ماه ۷۲ چشم از جهان فرو بست. و پس از مراسم تجلیل و بزرگداشتی که در روز شنبه، درصحن دبیرستان ادب از وی به عمل آوردند، اورا در باغ رضوان به خاک سپردند.   

 

 

 

تمام حقوق این سایت برای © 2019 آئین فرزانگی. محفوظ است.
پشتيباني توسط سايت آئین فرزانگی