مرکز تحقیقات معلمان اصفهان رو به افول

مصاحبه با عباس دهکردی – آخر بهار ۹۹

به نام خدا
با سلام و با تشکر از برنامه ای که برای مصاحبه ترتیب داده اید به خصوص زمان مناسبی را برای این مصاحبه انتخاب کرده اید زیرا در حال حاضر – اواخر بهار ۱۳۹۹ – تقریباً وارد چهلمین سال تأسیس مرکز تحقیقات می شویم که متأسفانه، نسبت به مرکز تحقیقات ستم های بی سابقه ای، روا داده می شود و این ستم ها از طرف مسئولانی می شود که باید بیش از هر گروهی حامی و پشتیبان مرکز باشند. فرصت را مغتنم شمرده گزارشی از مرکز تحقیقات معلمان اصفهان تقدیم می نمایم.
ابتدا به تاریخچه مرکز اشاره می شود.
داستان شکل گیری مرکزتحقیقات معلمان اصفهان به تشکیل انجمن های علمی و آموزشی اصفهان مربوط می شود که انجمن ها نیز زائیده انجمن علوم تجربی تهران است.
در سال ۱۳۴۸ در تهران، انجمن مرکزی علوم تجربی، با همت آقای علی اصغر نوروزیان از رشته فیزیک و دونفر از دانشوران ممتاز آقایان بزرگ نیاو دکتر خدادادی به ترتیب از رشته های شیمی و طبیعی(زیست شناسی) پایه گذاری شد و در گردهمائی های خود با حضور دبیران علوم به بحث در اطراف روش های نو در تدریس علوم می پرداختند.
از طرف این انجمن و با حمایت آموزش وپرورش همه ساله از معلمان علوم شهرستان ها نیز دعوت می شد تا با روش های نوین در تدریس علوم آشنا شوند. از دبیران اصفهان هم دعوت کردند و از سه رشته فیزیک، شیمی و طبیعی( زیست شناسی) اصفهان، آقایان: حسن نیلفروشان، محمود پیشه ور و سید رضا جهاد اکبر به تهران اعزام شدند.
جلسات در تهران، در دبیرستان دکتر ولی‌الله نصر، تشکیل می شد. در آن زمان، من دانشجوی دانشسرای عالی بودم و همراه با تعدادی از دانشجویان درآن گردهمائی ها شرکت می کردیم. استادان دانشگاه و معلمان برجسته در باره مسائل علوم سخنرانی می کردند و معلمان فیزیک و شیمی و زیست شناسی آزمایش انجام می‌دادند و با اجرای آزمایش قوانین علمی را روشن تر بیان می کردند.
این دعوت‌ها در سال یک مرتبه، در تابستان و حدود یک هفته طول می‌کشید و در طول این یک هفته یک تعدادی از استادان و کارشناسان از داخل ایران و نیز ازکشورهای خارجی دعوت می‌شدند و به تدریس نمونه می پرداختند.
معلمان علوم شهرستان ها وقتی به شهرستان‌های خود برمی‌گشتند، یافته ها و آن چه در تهران آموخته بودند، به همکاران خود، انتقال می‌دادند.
این گردهمائی ها ادامه داشت تا این که در اصفهان هم انجمن معلمان علوم تجربی درست شد. این انجمن چند سال فعالیت داشت و سپس متوقف شد.
در اصفهان آقایان: حسین مصاحبی، سیدعلی عین الیقین و سید رضا جهاد اکبر، اولین هیأت مدیره انجمن علوم تجربی اصفهان بودند که در سال ۱۳۴۱ شروع به فعالیت کردند.
در رشته فیزیک آقایان حسن نیلفروشان و حسین مصاحبی از جمله کسانی که در انجمن علوم تجربی تهران شرکت می کردند و با سایر همکاران، انجمن معلمان فیزیک را پایه گذاری کردند.
به همین ترتیب انجمن معلمان ریاضی و انجمن معلمان شیمی نیز در اصفهان تشکیل شد.
این انجمن ها گردهمائی های تخصصی داشتند که بیشتر در دبیرستان ها و آزمایشگاه های دبیرستان های بزرگ تشکیل می شد و در آن کتاب های درسی مورد تجزیه و تحلیل قرار می گرفت. برای مسائل مطرح شده در کتاب ها راه حل مناسبی ارائه می شد که همه معلمان فعالیت های علمی خود را هماهنگ می کردند. گاهی دروس خود را با اجرای آزمایش رونق بیشتری می بخشیدند.
این فعالیت های علمی و آموزشی همچنان ادامه داشت و گاهی مؤلفان کتاب های درسی و کارشناسان ممتاز را از دانشگاه ها دعوت می کردند و با روش های نو در تدریس علوم آشنا می شدند.
در دوران انقلاب عملاً مدارس تعطیل بود و همه سرگرم راه پیمایی بودند اما از هر انجمن تعدادی از معلمان علاقه مند آموزش و پرورش و تعدادی از استادان دانشگاه به فکر اُفتادند که معلمان باید محل ویژه ای جهت اجتماعات علمی وآموزشی داشته باشند.
به هر حال بعد از انقلاب هم این جلسات ادامه پیدا کرد. یک گروه که نام آن‌ها در جزوه ای ثبت و ضبط است. این جزوه با عنوان ” مرکز تحقیقات معلمان چگونه به وجود آمد”، در آرشیو مرکز موجود است.
باری این جلسات منجر به این شد که دو نفر را به عنوان نماینده انتخاب کنند، یکی از آنان، جناب آقای دکتر علی رجالی استاد دانشگاه ضنعتی اصفهان و یکی هم بنده حقیر.
ما دو نفر مأمور شدیم اهداف این گردهمایی‌ها که جنبه علمی و آموزشی داشت، به اداره کل انتقال دهیم.
در خواست گروه مذکور همراه با مرامنامه ای که تصویب شده بود، به وسیله اداره کل آموزش و پرورش استان، به تهران انتقال ارسال شد. این پیشنهاد، در زمانی که ماهنوز هیچ تشکلی نداتشیم به تهران رسید. آقای دکتر رجالی هم در تهران پیگیری کردند تا این که خوشبختانه از تهران یک دستورالعمل آمد که محل مناسبی را در اختیار گروه قرار دهید، این واحد را تأسیس و حمایت کنید.
این واحد در تابستان سال ۶۰ با عنوان مرکز تحقیقات معلمان در خیابان سید علیخان، پلاک ۲۰۰، افتتاح شد. این جا مدرسه‌ای بود به نام مدرسه راهنمایی علیرضا عباسی. این مدرسه را خالی کردند و این جا شد مرکز تحقیقات معلمان، اما اهداف چه بود؟
از مهم‌ترین هدف‌های تأسیس مرکز تحقیقات معلمان، ارتقاء علمی معلم و دانش آموز بود.تجمع معلمان برای تبادل نظر در مسائل آموزشی، یافتن راه های بهتری برای بالا بردن کیفیت آموزش. توأم کردن تدریس با اجرای آزمایش و کشف راه های تازه برای این که انتقال علوم به دانش آموزان به ساده ترین و پُربارترین روش صورت گیرد.
این واحد یک واحد فعالی شد که خوشبختانه با شور و هیجانی که در ،سال‌های اول انقلاب همه جا را فرا گرفته بود، مورد حمایت همگان قرار گرفت. باید بدانید در آن زمان مردم همه دلبستگی شدیدی نسبت به تحولات و تغییرات در همه زمینه ها داشتند، با یک شور و هیجانی کار می‌کردند که قابل تصور نبود. اصلاً به ساعت های خود نگاه نمی‌کردند. آیا وقت اداری گذشته است؟
کارهائی هم با شتابزدگی انجام گرفت، مرکز تحقیقات معلمان به وجود آمد، اما دانشسرای راهنمایی، واقع در خیابان جی، که معلمان دوره راهنمایی را تربیت می کرد، منحل شد و به جای آن مراکز تربیت معلم درست شد.
قسمتی از وسایل آزمایشگاه دانشسرای راهنمایی را به مرکز تحقیقات منتقل کردند. آزمایشگاه دانشسرا، خیلی مجهز بود، دو نفر از برجسته‌ترین دبیران شیمی و فیزیک، آقایان: منوچهر یار احمدیان و جواد عریضی، وسایل را بین چند مرگز از جمله مرکز تحقیقات، تقسیم کردند. مرکز تحقیقات معلمان رونق گرفت. یک شور و هیجانی پیدا شده بود. مقدار زیادی هم کتاب آوردند. مسئله شکل گیری کتابخانه، که چگونه کتابخانه مرکز رونق گرفت و چگونه به صورت یکی از ً مجهزترین و پربارترین کتاب‌خانه‌ها، در سطح استان، شاید هم در سطح ایران در آمد؟ خود به تنهائی داستان مفصلی دارد.
ولی آزمایشگاه‌های فیزیک و شیمی و زیست شناسی به وسیله چند نفر از معلمان برجسته که از اداره ابلاغ گرفتند، به صورت پاره وقت به مرکز، تشریف می‌آوردند و انجام وظیفه می کردند. یکی از کارهای اصلی این معلمان ممتاز، بررسی کتاب های درسی بود. کتاب های درسی را باز می کردند، آزمایش های مندرج در کتاب درسی با سوار کردن وسائل و ابزارهای لازم آماده می کردند تا آموزش دهند. تمام آزمایشات را در طول هفته در اختیار دبیران شرکت کننده در جلسات آموزشی قرار می دادند.
برنامه حضور دبیران در رشته های مختلف از قبل ، مشخص شده بود. توصیه شده بود که مثلاً دبیران فیزیک بعداز ظهرهای روزهای سه شنبه در مدارس کلاس نگیرند و در مرکز تحقیقات در کنار معلمان برجسته بنشینند، ابتداء سؤالات خود را مطرح نمایند و سپس با معلمان جوان یا معلمان میان سال پلسخ ها را مطرح نمایند و با بحث‌های علمی به جواب واحد برسند.
معلمان تازه کار، سؤالات خود را به سادگی و در یک فضای دوستانه، مطرح می کردند که ما این مسأله را چه طوری سر کلاس حل کنیم که دانش آموزان حداقل به بهترین زبان و به بهترین شکل بفهمئد، و به خوبی درک کند؟
ما چگونه آزمایش را در کلاس یا آزمایشگاه دبیرستان انجام بدهیم؟ گاهی مباحثی را که در کتاب های در مبهم بود یا اشکال داشت، سخت بود، مطرح و مشخص می‌کردند و چندین بار اتفاق افتاد که مؤلف کتاب درسی را دعوت می کردند تا جلسات شرکت کند و به سؤالات پاسخ دهد. برای مثال در آن زمان چند بار از آقای دکتر ابوالقاسم قلمسیاه، مؤلف کتاب های فیزیک دوره دبیرستان دعوت کردند. ایشان به اصفهان تشریف آوردند و در مرکز تحقیقات معلمان دبیران فیزیک مشکلات کتاب و سؤالات را مطرح می‌کردند و ایشان هم پاسخ می‌دادند و گاهی اوقات اتفاق می افتاد که نظر دبیران شرکت کننده بعضاً قانع کننده بود و آقای دکتر ایرادات را می‌پذیرفت.
معلمان شیمی جداگانه، معلمان زیست شناسی جداگانه، برای خود طبق برنامه های از قبل مشخص شده، جلساتی داشتند.
غیر از این جلسات علمی و آموزشی که مرکز رونق بخشیده بود.، آقای سید احمد پایدار فر که متخصص و علاقه مند به تعمیر وسائل آزمایشگاهی بود، تعمیرگاه کوچکی در مرکز دایر کرده بود. به واحدهای آموزشی بخشنامه کرده بودند که اگر وسیله‌ای از کار افتاده ای دارید، وسیله آزمایشگاهی که ایراد و اشکال دارد به مرکز تحقیقات تحویل دهید،؛ این وسائل در ازاء دریافت مبلغ کمی در کارگاه تعمیر و قابل استافده می شد. یکی از واحدهای فعال ما این قسمت بود. غیر از جلسات هفتگی در رشته های مختلف، در طول هفته نیز هر معلمی ایراد داشت، نسبت به آزمایش، نسبت به مطالب درسی، به مرکز مراجعه می کرد. مثلاً در رشته فیزیک، برای پاسخگویی به سؤالات، آقای محمد حسن باقی که یکی از برجسته‌ترین معلمان ما بودند، حضور داشتند..آقای اکبر محقق طباطبایی طراح آزمایش های مندرج در کتاب های فیزیک و اجرای آزمایش ها، برای اجرای آزمایش حضور دائمی داشتند.
آقای محمود کوهی دبیرفیزیک را به عنوان مدیر مرکز انتخاب کردند. وی بسیار فعال و علاقه مند بود، یک شور و هیجان خاصی داشت.. مثلاً ، یک ماشین ژیان در اختیار مرکز بود وی همکاران رشته زیست شناسی را تشویق و ترغیب می کرد تا در روزهای تعطیل ، انواع سنگ‌ها وکانی ها را از اطراف اصفهان جمع آوری کنند و روز بعد در مرکز در آزمایشگاه زیست شناسی، نامگذاری و طبقه بندی کنند و در اختیار مدارس بگذارند که الان هم، بعد از چهل سال، هنوز هم، همین جا، در مرکز تحقیقات خیابان شمس آبادی طبقه دوم، آزمایشگاه زیست شناسی. موجود است این سنگ ها و مولاژها، یادگار فعالیت های آن زمان است. به همین ترتیب در آزمایشگاه فیزیک دوستانی داشتیم علاقه مند و این ها خودشان چیزهایی داشتند در منزل که به مرکز می آوردند الان هم در آن جا آثاری داریم. به هر حال سه آزمایشگاه مجهز شد.
در همان سال‌های اولیه. آقای کوهی مدیر مرکز همت کردند با سایر دوستان علاقه مند، وسائل آزمایشگاه را از داخل و خارج خریداری می کردند مثلاً یک بار تعداد زیادی میکروسکوپ خریدند، البته در آن زمان این قدر قید و بند اداری و تشریفاتی نبود و همه با اخلاص کار می کردند. باری میکروسکپ ها را به قیمت خیلی خیلی ارزان وارد کردند و بین مدارس پخش کردند که باور نمی کنید که امروز قیمت آن ها، شاید از چند صد برابر، بیشترباشد.
یکی از کارهایی که مرکز تحقیقات می کرد این بود که وسایل را خریداری می کرد و بین مدارس توزیع می کرد. غیر از این وسایل مواد شیمیایی دیگر که شما چنان چه مفصلش را بخواهید، باید آقای کوهی را دعوت کنید و ایشان هم کارنامه خودش را برای شما بیان کند.
به هر حال سال‌های اول شور و هیجان ویژه‌ای در همه دیده می شد. در مرکز باز می‌شد و بسته های کوچک و بزرگ کتاب وارد می شد. چون اداره کل بخش نامه کرده بود، مدارس کتاب‌های اضافی را به مرکز ارسال دارند.
از نظر مالی اون موقع مناسبات مرکز با اداره کل چه شکلی بود؟
آن موقع مرکز تحقیقات زیر مجموعه اداره کل بود. مدیر کل به مرکز تحقیقات، بیشتر به عنوان یک واحد شناخته شده مورد تأیید وزارت آموزش و پرورش به آن نگاه می کرد.، چون عرض کردم از تهران ابلاغ شده بود و در آن زمان، اصلاً امضای مدیر کل غیر از امضای امروز مدیر کل بود. امروز دست مدیرکل خیلی باز نیست.
من حالا برای شما یک مثال جداگانه می زنم. یک زمانی در همان سال های اول انقلاب، درستاد بزرگداشت مقام معلم مسئولیت داشتم که در ابتدای امر خیلی عظمت داشت که الان اصلا رنگی ندارد، ستاد بزرگداشت مقام معلم پایگاهش به صورتی بود که به سادگی شخصیت هائی مانند: دکتر محمود حسابی، استاد احمد آرام، استاد احمد بیرشک، استاد محمد تقی جعفری، دکتر جعفر شهیدی، دکتر علیمحمد کاردان و…… را برای تجلیل و بزرگداشت معلمان نمونه اصفهان دعوت می کرد و همه حتی استانداری هم حمایت می‌‎کرد، این جانب که مسئول ستاد بودم، به مدیر کل پیشنهاد کردم شایسته است به معلمان سالخورده و میهمانانی که به دیدن مدیر کل می آیند یک هدیه فرهنگی، به عنوان بزرگداشت، تقدیم کنیم. بلافاصله آقای مدیر کل، آقای محمد علی مهدی پور بودند، از حسابداری آقای سلطانی را دعوت کردند – الآن تعجب می‌کنم- یادداشتی به وی دادند و دستور دادند: علی الحساب مبلغ ۲۰ هزار تومان – که آن روزها ارزش زیادی داشت، سکه بهار آزادی ۳۵۰۰ تومان بود. – در اختیار رئیس ستاد بزرگداشت مقام معلم قرار دهید تا بعداً فاکتورهای آن را تحویل دهد. من مبلغ مذکور را گرفتم و بلافاصله در بازار هنر و مقابل هتل عباسی مقدار زیادی کتاب های ارزشمند و تذهیب شده گرفتم و فاکتورها را به حسابداری دادم و تسویه حساب کردم و این روند مدت ها ادامه داشت. تقدیم این هدایا به فرهنگیان سالخورده، باعث آبرو و حیثیت بیشتر اداره کل شد.
منظورم این است که از نظر بودجه مالی آن موقع هم مدیر کل یک قدرت علمی و معنوی زیادی داشت. مثلاً اولین مدیر کل آقای حسن نیلفروشان بود. آقای نیلفروشان کسی بود. که از طرف فرهنگیان اصفهان انتخاب شده بود و دارای محبوبیت تام بود.
بلافاصله بعد از انقلاب ابلاغ کردند که هر استانی مدیر کل را معلمان همان استان-فرهنگیان- انتخاب کنند و از ۷۵ نفر که نماینده جامعه فرهنگیان استان، بودند. ۷۴ نفر به آقای نیلفروشان رای دادند. بنابراین یک هم چنین شخصیتی مدیر کل بود وقتی دو خط می‌نوشت به حسابداری یا جای دیگرکه این کارانجام بگیرد، بلافاصله انجام می‌گرفت. یک مقام و منزلت و محبوبیت ویژه‌ای داشت.
بنابراین در آن زمان ً مشکل زیادی نداشتیم. حالا آقای فرج الله سلطانی، که هنوز زنده و با نشاط هستند، چون خودش هم تمایل داشت و اهداف مرکز تحقیقات را به خوبی شناخته بود و کاملاً توجیه شده بود . بلا فاصله فاکتور های مرکز را اعم از آب و برق و گاز و تلفن و سایر اسناد را دریافت و تأیید و پرداخت می کرد.
مهم این بود که اهداف مرکز برای همه روشن و واضح بود. ارتباطات متقابل بود، اهداف شناخته شده بود. اهداف بسیار متعالی بود. در زمانی که در خیابان سید علی خان بودیم، شخصیت‌هایی مثل آقای حداد عادل- در آن زمان، معاون آموزشی وزارت خانه بود- ، دکتر کمال‌الدین جناب -، استاد فیزیک دانشگاه تهران- و کارشناسان بلند پایه وزارت خانه آمدند، که به اصفهان می آمدند. از مرکز بازدید می کردند.
از تهران هر مدیر کلی که می‌آمد یکی از جاهایی که با همراهان بازدید می‌کردند همین مرکز تحقیقات بود. در دفتری که به منظور یادداشت بازدیدکنندگان در نظر گرفته شده بود، حضور خود را ثبت می کردند و از فعالیت های مرکز تعریف و تمجید می کردند. می نوشتند که آن‌چه می‌ دیدند، در هیچ جای ایران نظیر نداشت. این مرکز تحقیقات به صورت خودجوش در اصفهان به وجود آمد. خود معلمان دنبال تأسیس آن بودند، چیزی نبود که از بالا به ما ابلاغ شده باشد که آقا این کار را انجام دهید و این کار را انجام ندهید، بلکه از پایین به بالا رفت و علت پایداریش هم همین است.
مرکز در سطح ایران جایگاه بسیار بسیار مهمی پیدا کرد. در تمام استان‌ها هم تقریباً شناخته شده است. متأسفانعه در این دوران اخیر ، به دلیل عدم شناخت مسئولان از جایگاه رفیع مرکز، این پایگاه علمی دچار لرزش شده. مسئولان تصمیماتی می گیرند که بسیار ناخوشایند است و بیم آن می رود که زحمات چهل ساله خیل عظیمی از معلمان برجسته – که زمینه مباهات و افتخار استان اصفهان را فراهم ساخته، – به هدر رود.
همانگونه که اشاره شد، کسانی که از اول در اداره کل بودند، همگی نسبت به مرکز تحقیقات شناخت کامل داشتنند. ببینید سابقه مرکز تحقیقات معلمان اصفهان، به قدری درخشان بوده که آمدند از فعالیت های علمی و آموزشی مرکز الهام گرفتند و پژوهشسرا ها را بنیان نهادند.
از شاهد زنده بگویم،که آقای سید مرتضی امام جمعه زاده مدیر کل اسبق، چند بار در جاهای مختلف نقل می‌کردند که من وقتی در تهران برای شرکت در جلسات مدیران کل سراسر کشور دعوت می شوم، مدیران کل سایر استان ها برای من احترام ویژه ای قائل می شوند و مرا در صدر مجلس می نشانند. کاملاً متوجه می شوم که این احترام ویژه‌ای به خاطر این مرکز تحقیقات است چون خودشان با کارشناسانشان آمده اند و از این مرکز تحقیقات را بازدید کرده اند و تعریف های تحسین برانگیزی از مرکز داشته اند و من در آن اجتماعات، نسبت به همه مدیران کل یک سر و گردن از همه بالاترم و سرفراز.
به خاطر اینکه مرکز را دیده اند، و اگر فرض کنیم مرکز را ندیده باشند، لااقل انتشارات مرکز تحقیقات را دیده و خوانده اند.
مدیر کل اسبق گفتند: مجلات فرآیند، رشته فیزیک، گهر، رشته شیمی و فرنود، رشته ریاضی که به ترتیب مال انجمن فیزیک و شیمی و ریاضی است را برای استان ها ارسال می کردیم و بازخورد مؤثر آن ها را می دیدیم. سه مجله به خصوص فرآیند و گهر در مرکز تحقیقات تهیه می شد، مجلات جنبه تحقیقی و پژوهشی داشت. کارها اصلی در مرکز انجام می شد و در آن موقع واحد چاپ اداره کل مجلات را چاپ و در اختیار مرکز قرار می داد و سپس به نواحی و مناطق ارسال می شد تا مورد مطالعه معلمان قرار گیرد. چراغ ها یکی یکی خاموش شد. واحد چاپ تعطیل شد. و به دنبال آن گهر و فرآیند هم متوقف شد.
فرآیند به مدت پانزده سال و در هر سال چهار شماره بدون وقفه منتشر می شد. علاوه برآن تعدادی ویژه نامه هم همراه آن بود مانند ویژه نامه سال جهانی فیزیک.
چون روز به روز کارهای مرکز گسترش پیدا می کرد، مدرسه راهنمایی را که حاتم بیگ که فضای فیزیکی آن حد اقل شش برابر مدرسه راهنمایی علیرضا عباسی بود، در اختیار مرکز قرار دادند.
آقای مهدی صاحب فصول در آن زمان مدیر مرکز بودند و مدیریت ایشان سیزده سال ادامه داشت.
در این زمان تعدار زیادی مراسم بزرگداشت در مرکز برگزار می شد. بزرگداشت استاد احمد آرام، محمد حسن باقی، احمد سپهری، محمود نوربخش، تیمور غیاثی نژاد و از مقام علمی و فرهنگی شخصیت های بلند پایه دیگر تجلیل شد.
کتابخانه مرکز رونق بیشتری پیدا کرد و روز به روز به اعضاء کتابخانه افزوده می شد. سخنرانی های متنوعی در رشته های مختلف درسی به وسیله استادان برجسته از داخل و خارج استان ایراد می شد. آزمایشگاه ها توسعه یافت. بررسی و امتیاز بندی سؤالات در سطوح مختلف و معرفی بهتری طراحان سؤال، تدریس نمونه به وسیله معلمان برجسته از دوره های مختلف ابتدائی، راهنمایی، متوسطه و فیلمبرداری و تأسیس کافی نت و تگثیر CD های آموزشی، نمایشگاه کتاب های ارزشمندی که معلمان تألیف کرده بودند، که شور و هیجان بی سابقه ای در فضای آموزشی ایجاد کرد.
داستان از این قرار بود که در سطح استان بخشنامه کردند:
هر معلمی در صورتی که علاوه بر انجام وظیفه در رشته تخصصی خود، کتابی یا کتاب هایی تألیف کرده است، که برای سایر معلمان و دانش آموزان، به تشخیص کمیته بررسی تألیفات معلمان، مفید تشخیص داده شود علاوه بر تشویق و تقدیر به دریافت جایزه ممتاز نائل خواهد شد.
بدین ترتیب معلمان آثار خود را به اداره کل ارسال می کردند و این آثار در دو کمیته بررسی می شد که پس از دریافت امتیازحد نصاب لازم، علاوه بر تشویق و تقدیر حدود یک سوم از کتاب های او را ادره کل خریداری می کرد که جایزه ممتازی بود.زیرا با خرید یک سوم از کتاب ها تقریباً کل هزینه کتاب را دریافت می کرد. ضمناً این آثار را در مرکز تحقیقات به مدت ده روز در نمایشگاه ویزه ای عرضه می کردند که عموم مردم می توانستند ضمن بازدید خریداری کنند.
تشویق بسیار شایسته ای برای رونق فرهنگیان اهل قلم بود. بدین ترتیب بر تعداد فرهنگیان اهل قلم افزوده می شد. در همین زمان نویسندگان برجسته کشور از جمله استاد محمد علی اسلامی ندوشن، دعوت می شدند تا هم در جمع فرهنگیان اهل قلم سخنرانی کنند و هم فرهنگیان ممتاز اهل قلم را مورد تشویق ویژه قرار دهند. بودجه لازم برای این گونه فعالیت ها از فروش کتاب ها و کمک معاون پزوهشی تأمین می شد.
متأسفانه این چراغ پُر فروغ هم خاموش شد.
در تغییر محل دوم با کمک شایان توجه، خانم پورقدیری و همکاری صمیمانه اداره کل به ساختمان باشکوهی با فضای بسیار وسیع تر و کارآمد تر از محل قبلی رسیدیم که موجب افتخار و سربلندی اداره کل شد.
در محل جدید عده ای خالصانه تلاش کردند و موجبات اعتلای هر چه بیشتر آموزش و پرورش به طور عام و معلمان به طور خاص فراهم شد.
جلسات علمی و آموزشی و کلاس های ضمن خدمت رونق بیشتری یافت. کافی نت با سرعت کم نظیری توسعه یافت و صدها CD آموزشی شامل فیلم های علمی و درس های نمونه از بخش های مختلف کتاب های درسی آماده شد. بازدیدها در سطح وزیر آموزش و پرورش و حتی کارشناسان کشورهای بیگانه به عمل آمد که اسناد آن موجود است.
انجمن های علمی و آموزشی برای برگزاری کنفرانس های علمی در سالن اجتماعات از یکدیگر سبقت می گرفتند و حاصل سخنرانی ها و مراسم به صورت لوح شفاف در کافی نت در اختیار علاقه مندان قرار می گرفت.
رونق و توسعه آزمایشگاه ها چند برابر شد. طراحی آزمایش های جدید در هر سه آزمایشگاه به وسیله معلمان با تجربه صورت می گرفت و تحقیقات تازه در دستور کار بود.
برای بهره گیری حداکثری از آزمایشگاه ها بخشنامه شد که هر معلمی در هر فرصتی می تواند از آزمایشگاه ها استفاده کند که با این تدبیر بر شمار معلمان جوان در آزمایشگاه ها افزوده شد.
برگزاری مسابقات دانش آموزی در اجرای آزمایش های طراحی شده به وسیله هیأت طرح سؤال مرکز را محل اجتماع دانش آموزان سرآمد کرده بود.
تمامی این موفقیت ها به دو عامل مهم برمی گشت اول شناخت مدیر کل و معاونان از ماهیت و اثر بخشی و اهداف متعالی مرکز تحقیقات.که تا چند سال پیش، تا آن جا که در توان داشتند با مدیران مرکز و شورای سیاستگزاری مرکز همکاری می کردند و از حرکت های نو و ابتکارات و خلاقیت های شورا حمایت می کردند.
دوم عدم دخالت در روند و پیشرفت فعالیت های علمی و آموزشی مرکز.
اداره کل با همکاری و پشتیبانی خود از طرح های مرکز نه تنها جلو پیشرفت را نمی گرفت بلکه برای مشوق مدیریت مرکز بود.
مدیریت مرکز هم با اقتدار زمینه حرکت رو به جلو را فراهم می کرد. مر کز باید روی پای خود بایستد و استقلال خود را حفظ کند.
مراکز علمی به خصوص مرکز تحقیقات سلیقه ای و فرمایشی اداره نمی شود. مرکز باید برای خروج از تنگناهای مالی چاره اندیشی کند. از اندیشمندان داخل و خارج آموزش و پرورش و افرادی که اقتصاد آموزش و پرورش را درگ می کنند یاری بطلبد. و رو به جلو حرکت کند.
متأسفانه پس از حدود (۱۴) چهارده سال که مرکز از مدیریت کاردان، نافذ و علاقه مند برخوردار بود و می رفت مرکز را در درجات بالاتری قرار دهد و از حیثیت و موقعیت و جایگاه بر تری برخوردار کند، با آمدن مدیریت جدید در سال ۱۳۹۵ شاید به دلیل سلیقه ای و فرمایشی شدن حرکت مرکز، حرکت نه تنها کند بلکه از مسیر اصلی منحرف شد.
مرکزی که حاصل تلاش هزاران نفر از فرهیختگان جامعه فرهنگی بود دستخوش سلیقه شد.
کافی نت درست شده بود که با داشتن سرمایه عظیم معنوی چند هزار لوح شفاف جوابگوی مشکلات علمی و آموزشی معلمان جوان باشد و معلمان نیازمند به استفاده از تجربیات گرانبهای پیش کسوتان در کافی نت حضور پیدا کنند و بی سر و صدا از انواع روش های نو در تدریس، استفاده نمایند.
کافی نت که حاصل چندین سال زحمت بی وقفه کارشناسان علاقه مند بود و در صدها جلسه برای تأسیس آن وقت صرف شده بود، طی یک جلسه به بایگانی انتقال دادند و از حیّز انتفاع ساقط کردند.
روزنامه های سال های گذشته را که به دلیل کمبود بودجه در کنار آرشیو قرار داده بودند تا در زمان مناسب تجلید شود به بازیافت سپردند و فکر نکردند این ها از پول این مردم زحمتکش و بینوا از مالیات همین طبقات سطح پائین تهیه شده و نگهداری آن چه ضرری به شما می زد؟
شایسته است، مسئولان اداره کل با افق روشن تر و فکر بازتری به مرکز تحقیقات نگاه کنند. مدیرکل که جایگاه رفیعی در جامعه دارد و هزاران معلم تحصیلکرده از کارشناس و کارشناس ارشد گرفته تا دکترا زیر نظر او فعالیت می کنند و در بین این خیل عظیم صدها شاعر، نویسنده، محقق، روانشناس و متخصص علوم تربیتی فیزیک دان و ریاضی دان فعالیت می کنند، حیف است که نسبت به پایگاه بی بدیل مرکز تحقیقات و سرنوشت حساس آن بی تفاوت باشد.
مدیر کل در رأس مجموعه ای قرار دارد که تمام دانشوران و شخصیت های برجسته شاخه های گوناگون دانشگاهی، مهندسی، پزشکی، علوم و فنون لشگری و کشوری از مدارس زیر پوشش این مجموعه مایه گرفته اند و دانش خود را کسب کرده اند.
مدیر کل باید اطلاع داشته باشد، برترین شخصیت های علمی، فنی، صنعتی، خدماتی و اجتماعی خود را مدیون معلم و مدرسه می دانند و بسیاری از این شخصیت ها، آماده اند فکر و اندیشه و حاصل تجربیات خود را در اختیار آموزش و پرورش قرار دهند و مدیر کل می تواند برای رونق بخشیدن مرکز تحقیقات نیروهای برتر را برگزیند.

تمام حقوق این سایت برای © 2022 آئین فرزانگی. محفوظ است.
پشتيباني توسط سايت آئین فرزانگی