مواعظ حضرت مسیح(ع)

مواعظ حضرت مسیح(ع)
به مناسبت سالگرد ولادت حضرت عیسی بن مریم(س)

اشاره: ۲۵دسامبر سالروز تولد «مهر» یا میتراست که فردای شب «یلدا» (به معنی ولادت) زاده می‌شود و رومیانی که به این ایزد (فرشتة) ایرانی باور داشتند، آن را جشن می‌گرفتند. پس از آنکه تمدن روم به مسیحیت گرایید و آیین جدید گسترش یافت، بسیاری از باورهای پیشین سر جای خود ماند و تنها نامش دگرگون شد؛ اما مسیحیان شرقی، ازجمله بسیاری از هموطنان مسیحی ما تولد واقعی حضرت مسیح(ع) را ششم ژانویه می‌دانند. ولی از آنجا که بیشتر مسیحیان جهان همان روز اول را جشن می‌گیرند، با تبریک زادروز خجستة آن پیامبر بزرگوار الهی، بخشهایی از مواعظ آن حضرت را به نقل از انجیل‌های موجود مرور می‌کنیم.
موعظه سر کوه
وقتى عیسى جمعیت زیادى را دید، به بالاى کوهى رفت و در آنجا نشست و شاگردانش به نزد او آمدند و او به آنان چنین تعلیم داد:
خوشا به حال کسانى که از فقر روحى خود آگاهند، زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان‏ است. خوشا به حال ماتم‏زدگان، زیرا ایشان تسلى خواهند یافت. خوشا به حال فروتنان، زیرا ایشان مالک جهان خواهند شد. خوشا به حال کسانى که گرسنه و تشنة نیکى مطلق‏هستند، زیرا ایشان سیر خواهند شد. خوشا به حال رحم‏کنندگان، زیرا ایشان رحمت ‏خواهند دید. خوشا به حال پاکدلان، زیرا ایشان خدا را خواهند دید. خوشا به حال کسانى که در راه نیکى جفا مى‏بینند، زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان است. (متی۵: ۱ـ۱۰)
اما واى به حال شما ثروتمندان، شما ایام کامرانى خود را پشت سر گذاشته‏اید. واى به ‏حال شما که اکنون سیر هستید، گرسنگى خواهید کشید. واى به حال شما که اکنون ‏مى‏خندید، ماتم خواهید گرفت و اشک خواهید ریخت. واى به حال شما وقتى همه از شما تعریف مى‏کنند! (لوقا۶: ۲۴ـ ۲۶)
شنیده‏اید که گفته شده: «زنا مکن»؛ اما من به شما مى‏گویم: هرگاه مردى از روى ‏شهوت به زنى نگاه کند، در دل خود با او زنا کرده است! پس اگر چشم راست تو باعث‏ گمراهى‏ات مى‏شود، آن را بیرون بیاور و دور بینداز؛ زیرا بهتر است که عضوى از بدن‏ خود را از دست بدهى تا اینکه با تمام بدن به جهنم افکنده شوى. اگر دست راستت تو را گمراه مى‏سازد، آن را ببُر و دور بینداز؛ زیرا بهتر است که عضوى از بدن خود را از دست ‏بدهى تا اینکه با تمام بدن به جهنم بیفتى.
انتقام
شنیده‏اید که گفته شده: «چشم به عوض چشم، و دندان به عوض دندان»؛ اما من به‏ شما مى‏گویم: به کسى که به تو بدى مى‏کند، بدى مکن و اگر کسى بر گونه راستت سیلى ‏زد، گونة دیگر خود را به طرفش بگردان. هرگاه کسى تو را براى گرفتن قبایت به دادگاه ‏بکشاند، عبایت را هم به او ببخش. هرگاه شخصى تو را به پیمودن یک میل راه مجبور نماید، دو میل با او برو.
دشمنان خود را دوست بدارید و براى کسانى که به شما جفا مى‏رسانند، دعا کنید. به این وسیله شما فرزندان پدر آسمانى خود خواهید شد؛ چون او آفتاب را بر بدان و نیکان یکسان مى‏تاباند و باران خود را بر درستکاران و بدکاران ‏مى‏باراند. اگر فقط کسانى را دوست بدارید که شما را دوست دارند، چه اجرى دارید؟ مگر باجگیران همین کار را نمى‏کنند؟ (متی۵)
خدا و دارایى
هیچ کس نمى‏تواند بندة دو ارباب باشد؛ چون یا از اولى بدش مى‏آید و دومى را دوست دارد و یا به اولى ارادت پیدا مى‏کند و دومى را حقیر مى‏شمارد. شما نمى‏توانید هم بندة خدا باشید و هم در بند مال؛ بنابراین به شما مى‏گویم: نه براى زندگى خود نگران ‏باشید که چه بخورید و یا چه بیاشامید و نه براى بدن خود که چه بپوشید؛ زیرا زندگى از غذا، و بدن از لباس مهمتر است. به پرندگان نگاه کنید: آنها نه مى‏کارند، نه درو مى‏کنند و نه در انبارها ذخیره مى‏کنند، ولى خدا روزى آنها را مى‏دهد. مگر ارزش ‏شما به مراتب از آنها بیشتر نیست؟
چرا براى لباس نگران هستید؟ به سوسن‌هاى صحرا نگاه کنید، آنها نه زحمت‏ مى‏کشند و نه مى‏ریسند؛ ولى بدانید که حتى سلیمان هم ـ با آن همه حشمت و جلال ـ مثل‏ یکى از آنها آراسته نشد. پس اگر خدا علف صحرا را که امروز هست و فردا به تنور ریخته ‏مى‏شود، این‌طور مى‏آراید، آیا شما را به مراتب بهتر نخواهد پوشانید؟ (متی۶: ۲۴ـ ۳۰)
درباره دیگران قضاوت مکنید تا مورد قضاوت قرار نگیرید. چرا پرِ کاهى را که در چشم ‏برادرت هست مى‏بینى، ولى در فکر چوب بزرگى که در چشم خود دارى، نیستى؟!» (متی)
تفرقه
به شاگردان فرمود: «آیا گمان مى‏کنید من آمده‏ام تا صلح بر روى زمین برقرار کنم؟(لو/۵۱/۱۲) نیامده‏ام که صلح بیاورم، بلکه شمشیر! من آمده‏ام تا در میان پسر و پدر، دختر و مادر، عروس و مادرشوهر اختلاف بیندازم. هر که پدر یا مادر خود را بیشتر از من دوست ‏داشته باشد، لایق من نیست؛ هر کس که دختر یا پسر خود را بیش از من دوست بدارد، لایق ‏من نیست؛ هر که صلیب خود را برندارد و به دنبال من نیاید، لایق من نیست.» (متی۱۰: ۳۴ـ۳۸)
زاهد و باجگیر
عیسى براى کسانى که از نیکى خود مطمئن بودند و دیگران را از خود پست‏تر مى‏شمردند، این مثل را آورده، گفت: «دو نفر براى دعا به معبد رفتند؛ یکى فریسى۱ بود و دیگرى باجگیر. فریسى گفت: «اى خدا، تو را شکر مى‏کنم که مانند سایرین حریص و نادرست و زناکار و یا مانند این باجگیر نیستم. هفته‏اى دو بار روزه مى‏گیرم، ده‌یکِ همه‏ چیزهایى را که به دست مى‏آورم مى‏دهم…» اما آن باجگیر دور ایستاد و جرأت نگاه‏کردن به آسمان را نداشت، بلکه به سینه خود مى‏زد و مى‏گفت: «اى خدا، به من گناهکار ترحم کن!»
بدانید که این باجگیر بخشوده شده به خانه رفت و نه آن دیگرى. هر که خود را بزرگ نماید، خوار خواهد شد و هر که خود را فروتن سازد، سرافراز خواهد گردید… چه دشوار است ورود توانگران به ملکوت! رد شدن شتر از سوراخ سوزن، آسان‌تر است از وارد شدن توانگر به ملکوت! (لوقا۱۸: ۹ـ۲۴)
کارهاى غلط فریسیان و کاهنان
عیسى به مردم و شاگردان خود گفت:
چون کاهنان و فریسیان بر کرسى موسى‏ نشسته‏اند، شما باید به هر چه آنها مى‏گویند، گوش دهید و مطابق آن عمل نمایید؛ اما از اعمال آنان پیروى نکنید؛ زیرا خود آنها آنچه مى‏گویند، نمى‏کنند! آنها بارهاى سنگین را مى‏بندند و بر دوش مردم مى‏گذارند، درحالى که خودشان حاضر نیستند براى بلندکردن ‏آن بار، حتى انگشت‌شان را تکان دهند. هرچه مى‏کنند، براى تظاهر و خودنمایى است. دوست دارند در صدر مجالس بنشینند و در کنیسه‏ها بهترین جا را داشته باشند و مردم در کوچه‏ها به آنها سلام نمایند و «استاد» خطابشان کنند.
واى بر ریاکاران!
شما درهاى ملکوت را بر روى‏ مردم مى‏بندید. خودتان وارد نمى‏شوید و دیگران را هم که مى‏خواهند وارد شوند، بازمى‏دارید. واى بر شما اى کاهنان و فریسیان ریاکار! شما مال بیوه‏زنان را مى‏بلعید و حال آنکه محض خودنمایى، نماز را طول مى‏دهید.
واى بر شما اى کاهنان و فریسیان ریاکار! دریا و خشکى را طى مى‏کنید تا کسى را بیابید که دین شما را بپذیرد و وقتى که موفق شدید، او را دوبرابر بدتر از خودتان سزاوار جهنم مى‏سازید. واى بر شما اى راهنمایان کور! شما از نعناع و شوید و زیره، ده‌یک‏ مى‏دهید؛ اما مهمترین احکام شریعت را که عدالت و رحمت و صداقت است، نادیده ‏گرفته‏اید.
واى بر شما اى کاهنان و فریسیان ریاکار! شما مقابر پیامبران را مى‏سازید و بناهایى را که به یادبود مقدسان ساخته شده، تزیین مى‏کنید و مى‏گویید: «اگر ما در زمان‏ پدران خود زنده بودیم، هرگز با آنان در قتل پیامبران شرکت نمى‏کردیم.» به این ترتیب ‏تصدیق مى‏کنید که فرزندانِ کسانى هستید که پیغمبران را به قتل رسانیده‏اند. پس بروید و آنچه پدرانتان شروع کردند، به اتمام رسانید!
اى ماران، اى افعى‏زادگان! شما چگونه از مجازات دوزخ مى‏گریزید؟ به این جهت ‏من انبیا و حکما و علما را براى شما مى‏فرستم؛ اما شما بعضى را مى‏کشید و مصلوب ‏مى‏کنید و بعضى را هم در کنیسه‏هایتان تازیانه مى‏زنید و شهر به شهر مى‏رانید. از این‏جهت خون همه نیکمردان خدا که بر روى زمین ریخته شده، بر گردن شما خواهد بود؛ از هابیل معصوم گرفته تا زکریا ـ فرزند برخیا ـ که او را در بین اندرون مقدس معبد و قربانگاه‏ کشتید. به شما مى‏گویم: گناه تمام این کارها به گردن این نسل خواهد بود!
وای بر اورشلیم
اى اورشلیم، اى اورشلیم! اى شهرى که پیامبران را به قتل رسانیدى و رسولانى را که به نزد تو فرستاده‏ شدند، سنگسار کردى! چه بسیار اوقاتى که آرزو کردم مانند مرغى که جوجه‏هایش را به‏ زیر پر و بال خود جمع مى‏کند، فرزندان تو را به دور خود جمع کنم؛ اما تو نخواستى. اکنون خانة شما متروک به شما واگذار خواهد شد و بدانید که دیگر هرگز مرا نخواهید دید تا روزى که بگویید: «مبارک است کسى که به نام خداوند مى‏آید.» (متی۲۳)
پیشگویى آخرالزمان‏
در حالى که عیسى از معبد خارج مى‏شد، شاگردانش توجه او را به بناهاى معبد جلب ‏نمودند. عیسى گفت: «آیا این بناها را نمى‏بینید؟ یقین بدانید که هیچ سنگى از آن ‏بر سنگ دیگر باقى نخواهد ماند، بلکه همه فرو خواهد ریخت.» وقتى عیسى در روى کوه زیتون نشسته بود، شاگردانش گفتند: «به ما بگو کى این امور واقع خواهد شد و نشانه آمدن تو و رسیدن ‏آخرالزمان چه خواهد بود؟» عیسى جواب داد:
مواظب باشید که کسى شما را گمراه نسازد؛ زیرا بسیارى به نام ‏من خواهند آمد و خواهند گفت: «من مسیح هستم» و بسیارى را گمراه خواهند کرد. زمانى مى‏آید که شما صداى جنگها را از نزدیک و اخبار مربوط به جنگ در جاهاى دور را خواهید شنید. هراسان مشوید، چنین وقایعى باید رخ دهد، اما پایان کار هنوز نرسیده‏ است؛ زیرا ملتى با ملت دیگر و دولتى با دولت دیگر جنگ خواهد کرد و قحطى‏ها و زمین‏لرزه‏ها در همه جا پدید خواهد آمد. اینها همه مثل آغاز درد زایمان است.
در آن وقت شما را براى شکنجه و کشتن تسلیم خواهند نمود و… بسیارى ایمان خود را از دست‏ خواهند داد و یکدیگر را تسلیم دشمن نموده، از هم متنفر خواهند شد. پیامبران دروغین ‏زیادى برخواهند خاست و بسیارى را گمراه خواهند نمود و شرارت به قدرى زیاد مى‏شود که جمعیت آدمیان نسبت به یکدیگر سرد خواهد شد. (متی۲۴: ۱ـ۱۲) برادر، برادر را تسلیم مرگ خواهد کرد و پدرْ فرزند را. فرزندان علیه والدین خود طغیان خواهند کرد و آنان را به کشتن خواهند داد (مرقس۱۲/۱۳)؛ اما هر کس تا آخر پایدار بماند، نجات خواهد یافت و این مژده ملکوت الهى در سراسر جهان اعلام خواهد شد تا براى همه ملتها شهادتى باشد و آنگاه پایان کار فرا مى‏رسد. (متی۲۴: ۱۳ـ۱۴)
اما هر وقت اورشلیم را در محاصره لشکرها مى‏بینید، بدانید که ویرانى آن نزدیک ‏است. در آن موقع کسانى که در یهودیه هستند، باید به کوهستان‌ها بگریزند و آنانى که در خود شهر هستند، باید آن را ترک کنند و کسانى که در حومه شهر هستند، نباید وارد شهر شوند؛ چون این است آن زمان مکافات، در آن زمان که تمام نوشته‏هاى کتاب مقدس به‏ حقیقت خواهد پیوست. واى به حال زنانى که در آن روزها باردار یا شیرده هستند؛ چون ‏پریشان‌حالى شدیدى در این زمین رخ خواهد داد و این قوم مورد خشم و غضب الهى واقع‏ خواهد شد. آنان به دَم شمشیر خواهند افتاد و به اسارت به تمام کشورها خواهند رفت. (لوقا۲۱: ۲۰ـ ۲۳)
اگر خداوند آن روزها را کوتاه نمى‏کرد، هیچ جاندارى جان سالم به در نمى‏برد؛ اما به ‏خاطر برگزیدگان خود آن روزها را کوتاه کرده است؛ پس اگر کسى به شما بگوید: «نگاه ‏کن مسیح اینجا و یا آنجاست»، باور مکنید. مسیح‏ها و پیامبران دروغین ظهور خواهند کرد و چنان معجزاتى خواهند نمود که اگر ممکن باشد، برگزیدگان خدا را گمراه کنند. مواظب خودتان باشید، من شما را از همه این چیزها قبلا با خبر کرده‏ام. (مرقس۱۳: ۲۰ـ۲۳) اگر به شما بگویند که: «او در بیابان است»، به آنجا مروید و اگر بگویند که: «در اندرون خانه ‏است»، باور مکنید. ظهور پسر انسان مانند ظاهرشدن برق لامع از آسمان است که وقتى‏ از شرق ظاهر شود، تا غرب را روشن مى‏سازد.
به محض آنکه مصیبت آن روزها به پایان برسد، خورشید تاریک خواهد شد و ماه‏ دیگر نور نخواهد داد، ستارگان از آسمان فرو خواهند ریخت و قدرت‌ها متزلزل ‏خواهند شد. پس از آن، علامت پسر انسان در آسمان ظاهر مى‏شود و همه ملل عالم‏ سوگوارى خواهند کرد و پسر انسان را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم بر ابرهاى ‏آسمان مى‏آید. شیپور بزرگ به صدا خواهد آمد و او فرشتگان خود را مى‏فرستد تا برگزیدگان خدا را از چهارگوشة جهان و از کرانه‏هاى فلک جمع کنند. وقتى تمام این ‏چیزها را مى‏بینید، بدانید که آخر کار نزدیک است، بلکه بسیار نزدیک است. (متی۲۴: ۲۹ـ ۳۳)
اما از آن روز و ساعت هیچ کس خبر ندارد… هوشیار و آگاه باشید، شما نمى‏دانید آن زمان کى مى‏آید. آمدن آن روز مانند شخصى است که به سفر رفته و خانه خود را به خادمان سپرده است تا هر کس کار خود را انجام دهد و به دربان سپرده است که گوش به زنگ باشد؛ پس بیدار باشید، چون‏ نمى‏دانید که صاحبخانه کى مى‏آید. مبادا او ناگهان بیاید و شما را در خواب ببیند! آنچه را به شما مى‏گویم، به همه مى‏گویم: بیدار باشید. (مرقس۱۳: ۳۲ـ ۳۷)
شام آخر عیسى با حواریان سر سفره نشست. (لو/۱۴/۲۲) عیسى ‏برخاست و حوله‏اى به کمر بست. بعد از آن در لگنى آب ریخت و شروع کرد به شستن ‏پاهاى شاگردان و خشک کردن آنها. بعد از آنکه پاهاى آنان را شست، لباس خود را پوشید و دوباره سر سفره نشست، از آنها پرسید: «آیا فهمیدید براى شما چه کردم؟ شما مرا استاد خطاب مى‏کنید. پس اگر من که استاد شما هستم، پاهاى شما را شسته‏ام، شما هم باید پاهاى یکدیگر را بشویید.» (یوحنا۱۳: ۴ـ۱۴)
در میان شاگردان بحثى درگرفت که: «کدام یک در میان آنان از همه بزرگتر محسوب ‏مى‏شود؟» عیسى فرمود: «بزرگترین شخص در میان شما، باید به صورت کوچکترین درآید و رئیس باید مثل نوکر باشد. هر که یک کیسه دارد، بهتر است که آن را با خود بردارد و همین طور کولبارش را، و چنانچه شمشیر ندارد، قباى خود را بفروشد و شمشیر بخرد. (لوقا۲۲) یکدیگر را دوست بدارید. اگر نسبت به یکدیگر محبت داشته باشید، همه خواهند فهمید که شاگردان من هستید. (یوحنا۱۳: ۳۳ـ ۳۵)
پشتیبان دیگر
اگر مرا دوست دارید، دستورهاى مرا اطاعت خواهید کرد و من از خدا درخواست‏ خواهم کرد و او پشتیبان دیگرى به شما خواهد داد که همیشه با شما بماند؛ یعنى همان‏ روح راستى که جهان نمى‏تواند بپذیرد؛ زیرا او را نمى‏بیند و نمى‏شناسد؛ ولى شما او را مى‏شناسید، چون او پیش شما مى‏ماند و در شما خواهد بود. جهان دیگر مرا نخواهد دید؛ اما شما مرا خواهید دید و چون من زنده‏ام، شما هم خواهید زیست. این چیزها را وقتى هنوز با شما هستم، مى‏گویم؛ اما پشتیبان شما ‏که خدا به نام من خواهد فرستاد، همه چیز را به شما تعلیم خواهد داد و آنچه را به شما گفته‏ام، به یادتان خواهد آورد. من مى‏روم؛ ولى نزد شما برمى‏گردم. (یوحنا۱۴)
رفتن من براى شما بهتر است؛ زیرا اگر من نروم، پشتیبانتان پیش شما نمى‏آید؛ اما اگر بروم، او را نزد شما خواهم فرستاد. وقتى او مى‏آید، جهان را در مورد گناه و عدالت و مکافات متقاعد مى‏سازد. گناه را نشان خواهد داد، چون به من ایمان نیاوردند، عدالت را مکشوف خواهد ساخت… چیزهاى بسیارى هست که باید به شما بگویم، ولى شما فعلا طاقت شنیدن آنها را ندارید. در هر حال، وقتى او که «روح راستى» است، بیاید، شما را به تمام حقیقت رهبرى ‏خواهد کرد؛ زیرا از خود سخنى نخواهد گفت، بلکه فقط درباره آنچه بشنود، سخن مى‏گوید و شما را از امور آینده باخبر مى‏سازد. او مرا جلال خواهد داد. من از نزد خدا آمدم و به‏ جهان وارد شدم و اکنون جهان را ترک مى‏کنم و به ساطلاعات شماره ۲۶۸۹۸وى خدا مى‏روم.» (یوحنا۱۶: ۷ـ ۲۸)
۱٫گروهی از زاهدان که به‌تدریج نماد ریاکاری تلقی شدند.
اطلاعات شماره ۲۶۸۹۸

تمام حقوق این سایت برای © 2019 آئین فرزانگی. محفوظ است.
پشتيباني توسط سايت آئین فرزانگی